Dat we economisch door barre tijden moeten, heeft iedereen ondertussen al wel mogen ondervinden, denk ik. De berichten over afvloeiingen en invoering van tijdelijke werkloosheid ten gevolge van de gedaalde vraag naar producten zijn bijna dagelijkse kost geworden. Ook technologiebedrijven ontlopen de economische crisis niet. Getuige daarvan zijn de wereldwijde massale ontslagen wereldwijd bij technologiegiganten Microsoft en Intel (samen goed voor pakweg 11000 ontslagen). Maar niet alleen technologieproductiebedrijven komen in moeilijkheden, ook software consultancybedrijven krijgen het zwaar te verduren. Doordat hun klanten grote projecten stopzetten en de voorkeur geven om interne medewerkers een andere taak toe te wijzen, worden consultants en masse op straat gezet. Mijn werkgever is daarop geen uitzondering. In mijn directe omgeving (fysisch, op de werkvloer) zijn we met 12, waarvan 6 externen. 1 voor 1 mogen ze vertrekken, de eersten doen vandaag hun laatste dag, de laatsten hebben tot eind mei om hun taken af te ronden.

In de Metro van woensdag las ik dat de economische crisis de cybercriminaliteit kan aanwakkeren. De vrijgekomen ICT specialisten gegeerd goed zijn voor cybercriminelen. Mailinglijsten voor spam, visakaartnummers, toegang tot mailboxen, Netlog- of Facebook-accounts en andere persoonlijke gegevens zijn gegeerd goed bij mensen met minder eerlijke bedoelingen. Persoonlijke gegevens zijn goedkoop koopwaar geworden. Maar alle middelen om ze te bemachtigen zijn goed. Dus zullen er wellicht wel ICT'ers zijn die liever een minder eerbare job hebben dan helemaal geen job...

De relatie cybercriminaliteit en economische crisis heeft volgens mij ook een ander aspect, dat gedeeltelijk verband houdt met het voorgaande. Door de economische crisis wordt er serieus gesnoeid in het ICT-budget. Businesses zullen enkel nog het hoogstnodige laten doen (zeer beperkt aantal projecten, enkel deze waarvan een goede return on investment gegarandeerd is). Grote investeringen worden uitgesteld. Security is voor een business nooit een prioriteit, want dat brengt niks op; het kost alleen maar (veel) geld. Maar het kan wel verhinderen dat veel geld verloren gaat. En dat wordt - zeker in deze tijd - al te gemakkelijk vergeten. Nu snoeien op budgetten van informatiebeveiliging is een extra risico. Want de technieken toegepast door cybercriminelen worden almaar vernuftiger. Als bedrijven die strijd willen aangaan met verouderde methodes (of liever de kop in het zand steken), dan hebben ze per definitie de strijd verloren. Want zeg nu zelf: een site die wordt gehackt, online banking klanten die door malware hun rekeningsaldo zien opbranden, ... Het zijn allemaal pijnlijke feiten die je sowieso kan missen als kiespijn. Maar als beursgenoteerd bedrijf met een aandelenkoers dat misschien al zwaar verloren heeft, zijn dit soort van schadegevallen des te pijnlijker...

Zet heel je blog post in de tags.

Hoewel de volledige lijst pas maandag officieel wordt gepubliceerd (wegen technische problemen bij Skynet), kan ik bij deze alvast melden dat mijn blog bij de laatste 5 is voor de Skynet Blog Awards!

In de categorie technologie is ook mijn favoriet: belsec.skynetblogs.be

En in de categorie muziek is ook de blog "life is music" (waarvan ik co-auteur ben) bij de laatste 5!

Leen en Len, ook voor jullie proficiat!

Snelle doorstart - formule 1?

De voorbije dagen heeft iedereen - vooral dan de VLD - de mond vol van snelle doorstart. Wie die term bedacht heeft, weeet ik niet. Maar mij doet het eerder denken aan Formule-1 wedstrijden. Een snelle doorstart lijkt mij dan iemand die tegen te hoge snelheid door de pitlane raast. Daarvoor bestaan in Formule-1 ook straffen: stop & go penalty. Iemand moet dan verplicht terug de pits in en moet een tijd in straf blijven staan, vooraleer opnieuw te mogen vertrekken.

Ben benieuwd wie er bij de snelle doorstart in de nationale politiek de stop & go penalty krijgt: Yves Leterme? Stoppen, ja, maar go? Go home, zeker?

Professionele afscheidnemer

Over Yves Leterme gesproken... Vroeger - ongeveer 15 jaar geleden was er de "professionele afscheidnemer", Xavier Debaere, als vaste afsluiter van "Morgen Maandag". Onze premier lijkt eerder de "professionele ontslagnemer". Hoe vaak heeft de heer Leterme de voorbije 2 jaar niet ontslag genomen? Een overzichtje...

Allereerst was er in 2007 zijn ontslag als minister-president van Vlaanderen, om vanaf 15 juli 2007 zijn taak als formateur op te nemen. Toen de formatiegesprekken echter niet al te vlot verliepen, bood hij op 24 augustus 2007 zijn ontslag aan. Toen werd Jean-Luc Dehaene als verkenner op pad gestuurd. werden de koninklijke bemiddelaars aangesteld.

Na een nieuwe formatiepoging, die van start ging op 29 september 2007, en vele beleidsnota's kwam Yves tot de vaststelling dat de verschillen tussen Vlaanderen en Wallonië te groot waren en er geen toenadering mogelijk was, geen compromis aangaande een verregaande staatshervorming en legde op 1 december 2007 er opnieuw het bijltje bij neer.

Ongeveer een jaar geleden - ook tijdens Music for Life - moest Guy Verhofstadt de brokken lijmen, een voorlopige regering starten (gevormd op 21 december 2007) om de dringende zaken aan te pakken en vóór Pasen zou Yves dan toch premier mogen worden. Maar... in januari ging het met zijn gezondheid niet al te best en moest hij met spoed worden opgenomen in het ziekenhuis. Na ongeveer een maand, toen zijn situatie stabiel was, werd hij ook daar ontslagen...

De paasklokken brachten op 20 maart 2008 dan toch een nieuwe premier en er werd naarstig gewerkt aan een grote staatshervorming. Maar iedereen wist ondertussen al lang dat MR niet zou meestappen in dit verhaal, want dat zou betekenen dat zij federale bevoegdheden moesten overdragen aan de PS, die in het Waalse gewest de meerderheid heeft. Gevolg... half juli 2008 bood Yves opnieuw zijn ontslag aan. Hij nam zijn verantwoordelijkheid op, was de verklaring. Dat werd echter niet aanvaard door de Koning en enkele dagen later ging alles weer zijn gewone gang, want... Yves moest zijn verantwoordelijkheid opnemen (Huh??).

En dan was er de Fortis-saga (waar ook enkele ontslagen vielen aan de top van Fortis), het arrest van het Hof van Beroep, de aanwijzingen van politieke inmenging in het gerechtelijk apparaat en uiteindelijk het ontslag van de premier dat uiteindelijk op 22 december 2008 door de koning werd aanvaard...

De premier heeft dus zijn verantwoordelijkheid genomen in dit dossier en heeft op professionele wijze afscheid genomen van de regering (maar niet voordat eerst Jo Vandeurzen geslachtofferd werd). En al die tijd bleef DJ Reynders buiten schot. Hoewel het wel degelijk om een financieel dossier ging. Benieuwd wie hier nu een snelle doorstart gaat nemen... met of zonder stop & go penalty.

Vorige week, na het uitlekken van enkele hoge onkostennota's ten tijde van haar job bij de VRT, nam Bettina Geysen ontslag als VLPro voorzitster. Zij hield de eer aan zichzelf, alvorens publiekelijk te worden gestenigd. Nelly Maes neemt nu tijdelijk - tot aan de volgende voorzittersverkiezingen - de honneurs waar als voorzitter ad interim.

Die voorzittersverkiezingen... Dat wordt weer een leuke poppenkast. Zeker na de partijraad van enkele dagen geleden blijken de VlaamsProgressieven meer verdeeld dan ooit. De meerderheid - aangevoerd door zwaargewicht (ondanks de vele kilo's minder) Geert Lambert - wil blijkbaar gerust op eigen houtje verder. Bert Anciaux daarentegen ziet dat allemaal niet zo zitten. Hij ziet natuurlijk zijn troetelkind natuurlijk niet graag helemaal van de politieke kaart verdwijnen.

Het was diezelfde Bert Anciaux die in een Einzelgänger-zet zijn partij wilde koppelen de sp.A, nadat hij het daarvoor had geprobeerd met - toen nog - Agalev en nadat hij toenmalig voorzitster van - toen nog - Spirit Els Van Weerdt op pad had gestuurd om naar verkiesbare plaatsen te gaan hengelen bij de - toen nog - VLD. Het was diezelfde Bert Anciaux die toen zwaar ontgoocheld was omdat zijn - toen nog - boezemvriend Sven Gatz eieren voor zijn geld koos en samen met o.a. voormalig VU-voorzitter Fons Borginon en Margriet Hermans overstapten naar de VLD.

Het was diezelfde Bert Anciaux die de verwachtingen van de vorige verkiezingen niet kon inlossen, waardoor de partij zich "dringend moest bezinnen". Het resultaat was de naamsverandering van de partij naar VlaamsProgressieven, om de schandvlek van Spirit zo snel mogelijk te vergeten. Ja, hij had het er moeilijk mee, onze Bert, want uiteindelijk was Spirit zijn creatie.

Het was diezelfde Bert Anciaux die met zijn ID21 (een partij binnen een partij) aan de basis lag van de verdeeldheid binnen de Volksunie, die uiteindelijk resulteerde in het opdoeken van de VU, het verkopen van het historische pand aan het Barikadenplein en het oprichten van enerzijds Spirit (zijn project) en anderzijds de N-VA.

Zegt nu zelf: ligt het nu aan Bert of aan de rest? Als je het aan Bert vraagt, zal het wel aan al de rest liggen. Want al die anderen willen niet meestappen in zijn ego-trip.

Prijsvraag: hoeveel partijen staan er in deze blogpost vermeld die ondertussen niet meer bestaan, deelpartijen inbegrepen?

Update - situatie Noël Slangen bij de VLD

Er is al heel wat heisa rond de rol van Groep C, de communicatie-firma van Noël Slangen, in het verhaal rond de "Lange Wapper brug". Groep C zou ondertussen al een slordige 5 miljoen EUR hebben verdiend aan "communicatie-advies". Vreemd, dat het net het communicatie-aspect is, waarin de BAM - Beheersmaatschappij Antwerpen Mobiel - schromelijk tekort is geschoten. Nooit werd er met de bevolking gecommuniceerd over het project, nooit over een stand van zaken geïnformeerd, nooit hun mening gevraagd.

Net dat was de rol van Groep C: een "maatschappelijk draagvlak" creëren voor de Oosterweelverbinding. "Wij kunnen alleen advies geven, het is aan de BAM om ermee te doen wat ze willen", luidde het nog bij Groep C. Slangen en Co hebben hieraan de afgelopen jaren dik verdiend. In de Panorama-uitzending van enkele weken geleden was o.a. te zien hoeveel briefpapier er wel werd gefactureerd.

Ook werd in het parlement al meermaals gevraagd naar het contract tussen de BAM en Groep C. Er werd al meermaals gealludeerd dat er wel eens geen contract zou kunnen zijn... En dan kwam Kris Peeters, de Slangen-temmer gisteren in de Zevende Dag. Hij zei dat er "meer wordt gecommuniceerd over het communicatiebureau en de positie van Noël Slangen dan wel de communicatie van de BAM en de Oosterweelverbinding, dus dan is er een probleem".

Slangen interpreteerde dit prompt alsof het "vertrouwen tussen de regeringspartijen en Groep C zoek is". BAM! De band tussen Groep C en de Oosterweelverbinding was gesprongen! Als er al een formeel contract tussen BAM en Groep C is, dan heet zoiets contractbreuk. De overheid zou zot zijn om geen boeteclausules in te bouwen indien een contractant zijn verplichtingen niet nakomt. Maar hier wringt net het schoentje: wellicht is er helemaal geen contract. Slangen voelt wellicht de hete adem van een parlementaire onderzoekscommissie in zijn nek en kiest eieren voor zijn geld. De overheid is kan niks doen omdat er toch geen verbintenis is.

Slangen was communicatie-adviseur van Guy Verhofstadt toen deze premier was. M.a.w.: Guy Verhofstadt mocht geen scheet laten, of Slangen had voordien bepaald hoelang deze mocht duren, hoe luid die mocht klinken en welke geur deze mocht verspreiden. Later is Slangen in de media gekomen door contracten die niet helemaal pluis zaten. Om het helemaal compleet te maken, werd Slangen directeur van de Open-VLD. De term "belangenvermenging" wordt meermaals gebruikt in combinatie met zijn naam. Knack heeft een tijdje terug eens het hele verhaal van Slangen uit de doeken gedaan. Prompt dreigde hij met rechtzaken. Volgens Knack heeft hij echter geen poot om op te staan. Van communicatie-strategie gesproken...

Ondertussen heeft Slangen ook zijn ontslag ingediend als algemeen directeur van de Open VLD. Officieel uidt het dat Slangen geen tijd meer heeft om de taak van algemeen directeur van Open VLD te combineren met zijn job als afgevaardigd bestuurder van Goep C. In een interview met Radio 1 deze avond Wist Bart Somers te vertellen dat "hij door het wegvallen van de overeenkomst met de BAM moet zorgen voor nieuwe inkomsten voor Groep C en dat hij dat niet langer kan combineren met de rol van algemeen directeur van de Open VLD". Somers liet hier uitschijnen alsof het de schuld van de BAM is dat Slangen aan inkomsteverlies lijdt. Het was wel Groep C die de "overeenkomst" met de BAM heeft stopgezet. Als Slangen echter nog veel overheidscontracten in de wacht wil slepen, kan hij maar beter geen "schijn van partij-digheid" opwekken...

En dan nog dit: de homepage van Slangen heeft onderaan nog altijd een link naar... www.vld.be ,  nog maar eens een teken dat  het "Open" voorvoegsel niet door iedereen even hoog in het vaandel wordt gedragen (zie ook De nationale on-politiek).

Wie de Humo van deze week heeft kunnen bemachtigen, moet die koesteren als een collectors item, want eigenlijk zou je hem nu niet meer mogen vinden in de winkels. Een rechter in kortgeding besliste dat de Humo van deze week uit de winkelrekken moest worden verwijderd, na een klacht van Sylvie Ricour, de secretaresse van politiekorpschef Fernand Koekelberg. De dame stond namelijk in Het Gat van de Wereld, in een pornografische collage.

Wie het Gat van de Wereld kent, weet dat het hier om platte satire gaat. De lijst van personen waarmee Het Gat in het verleden de draak stak, is ondertussen al heel lang. Een aantal personen is al herhaaldelijk de revue gepasseerd. Denk b.v. aan Flor Koninckx, toen hij met een te hoog alcoholgehalte werd betrapt: Flor stond toen meermaals met rode neus in Het Gat.

Blijkbaar begrijpt mevrouw Ricour de humor van Het Gat niet; ligt het aan de taal of aan haar (on)gevoel voor humor? Akkoord, het feit dat deze collage met een pornofoto werd gemaakt, is er misschien net over, maar het blijft satire. De rechter had het echter ook niet zo begrepen. Hij oordeelde "dat het om een pornografische foto gaat die een ernstige inbreuk op de privacy vormt". Inbreuk op de privacy? Met een satirische collage? Dat is toch wel heel verwonderlijk. Of is dit dan mischien een bekentenis van mevrouw Ricour, dat de collage te sterk aanleunt bij de realiteit?

Voor elke Humo die na middernacht wordt verkocht, moet Humo een dwangsom van 250 EUR betalen. Deze morgen hoorde ik op Studio Brussel echter zeggen dat een uitbaatster van een krantenwinkel zelf via het nieuws had moeten vernemen dat ze Humo niet meer mocht verkopen. Dan wordt er wel werk gemaakt van de uitvoering van het vonnis...