Een beetje nieuwsgierig was ik wel, toen ik zag dat de resultaten van de Skynet blog awards bekend werden gemaakt. Maar dat had ik beter gelaten, om me een teleurstelling te besparen.

Eigenlijk kon ik het al van het begin weten: die blog awards zijn eigenlijk one big pile of bullshit. Het is niet meer dan een hoop favoritisme. Of je iets zinnigs te vertellen hebt of niet, maakt eigenlijk geen zak uit. het enige wat telt, is vriendjes-vriendjes-vriendjes. Stel je voor dat er Facebook of Netlog een wedstrijdje zou zijn om heet meeste vriendjes verzamelen. Daaraan moet ik per definitie niet meedoen, want je zal mij er niet vinden, noch of Facebook, noch op Netlog. Maar het komt op hetzelfde neer: ook op die social networking sites telt niet wat je te vertellen hebt.

Nee, ik ga geen namen noemen van blogs, maar ik kan wel zeggen dat ik niet overloop van enthousiasme over de resultaten in de categorieën waarin ik blog, hetzij als enige auteur, hetzij als co-auteur. Maar als je het mij vraagt, moet je mijn blog volgend jaar niet meer verwachten in het lijstje genomineerden. Ik ga mijn energie er niet aan verspillen.

De grootste voldoening van een blog, is dat je wordt geciteerd door anderen, niet dat je met een waardeloze stempel van blog award winner mag lopen te pronken.

Dat we economisch door barre tijden moeten, heeft iedereen ondertussen al wel mogen ondervinden, denk ik. De berichten over afvloeiingen en invoering van tijdelijke werkloosheid ten gevolge van de gedaalde vraag naar producten zijn bijna dagelijkse kost geworden. Ook technologiebedrijven ontlopen de economische crisis niet. Getuige daarvan zijn de wereldwijde massale ontslagen wereldwijd bij technologiegiganten Microsoft en Intel (samen goed voor pakweg 11000 ontslagen). Maar niet alleen technologieproductiebedrijven komen in moeilijkheden, ook software consultancybedrijven krijgen het zwaar te verduren. Doordat hun klanten grote projecten stopzetten en de voorkeur geven om interne medewerkers een andere taak toe te wijzen, worden consultants en masse op straat gezet. Mijn werkgever is daarop geen uitzondering. In mijn directe omgeving (fysisch, op de werkvloer) zijn we met 12, waarvan 6 externen. 1 voor 1 mogen ze vertrekken, de eersten doen vandaag hun laatste dag, de laatsten hebben tot eind mei om hun taken af te ronden.

In de Metro van woensdag las ik dat de economische crisis de cybercriminaliteit kan aanwakkeren. De vrijgekomen ICT specialisten gegeerd goed zijn voor cybercriminelen. Mailinglijsten voor spam, visakaartnummers, toegang tot mailboxen, Netlog- of Facebook-accounts en andere persoonlijke gegevens zijn gegeerd goed bij mensen met minder eerlijke bedoelingen. Persoonlijke gegevens zijn goedkoop koopwaar geworden. Maar alle middelen om ze te bemachtigen zijn goed. Dus zullen er wellicht wel ICT'ers zijn die liever een minder eerbare job hebben dan helemaal geen job...

De relatie cybercriminaliteit en economische crisis heeft volgens mij ook een ander aspect, dat gedeeltelijk verband houdt met het voorgaande. Door de economische crisis wordt er serieus gesnoeid in het ICT-budget. Businesses zullen enkel nog het hoogstnodige laten doen (zeer beperkt aantal projecten, enkel deze waarvan een goede return on investment gegarandeerd is). Grote investeringen worden uitgesteld. Security is voor een business nooit een prioriteit, want dat brengt niks op; het kost alleen maar (veel) geld. Maar het kan wel verhinderen dat veel geld verloren gaat. En dat wordt - zeker in deze tijd - al te gemakkelijk vergeten. Nu snoeien op budgetten van informatiebeveiliging is een extra risico. Want de technieken toegepast door cybercriminelen worden almaar vernuftiger. Als bedrijven die strijd willen aangaan met verouderde methodes (of liever de kop in het zand steken), dan hebben ze per definitie de strijd verloren. Want zeg nu zelf: een site die wordt gehackt, online banking klanten die door malware hun rekeningsaldo zien opbranden, ... Het zijn allemaal pijnlijke feiten die je sowieso kan missen als kiespijn. Maar als beursgenoteerd bedrijf met een aandelenkoers dat misschien al zwaar verloren heeft, zijn dit soort van schadegevallen des te pijnlijker...

Ondertussen zijn de opname-activiteiten van mijn eerste echte Ardour project afgerond. Door het feit dat het instrumentaal gedeelte van dit nummer heel veel repetitieve stukken bevat, was het opnamewerk eigenlijk vrij snel afgerond. Het was eerder een kwestie van het kopiëren van de repetitieve passages en deze op de juiste plaats op de tijbsbalk te plakken. Dat was een werkje van veel herbeluisteren en millimeterwerk voor het verschuiven van samples om deze juist op de beat te krijgen.

Panning

De master output van Ardour is regular stereo, met andere woorden een linker en een rechter kanaal. Maar je hebt inputs die hetzij stereo, hetzij mono zijn. Je gaat die niet allemaal op een hoopje smijten.

De backing track bij voorbeeld, een stereo registratie van een MIDI track, wordt in full stereo weergegeven, gewoon links en rechts. Deze track bevat namelijk instrumenten die door de wave table van de soundcard zelf al over het stereo-spectrum wordt uitgesmeerd. Als je b.v. de drumtrack beluistert, hoor je duidelijk dat bepaalde trommels en cymbalen eerder links klinken en andere eerder rechts.

De ritme gitaar is mono opgenomen, maar door de effect-chain krijg je een stereo track. deze wordt links en rechts geplaatst, maar iets meer naar het midden daardoor komt deze gitaartrack iets meer naar de voorgrond, dan wanneer deze helemaal naar de linker en rechter kant wordt geplaatst.

De leadgitaar moet meer op de voorgrond treden. Deze wordt dus naar het midden geplaatst, maar net een beetje uit het center. Als je deze pal in het midden zou plaatsen, zou het te veel mono klinken en dat is niet de bedoeling. Moest deze solo in harmonie opgenomen zijn (een tweede track die dezelfde melodie in terts of kwint speelt), dan zou deze een beetje off-center aan de andere kant worden geplaatst, zodat je de solo netjes aan de 2 kanten hoort, in 2 stemmen.

Er zijn 2 zangpartijen: de gewone zangpartij en een backing vocals track die dezelfde melodie een octaaf lager zingt. De lead vocals zitten aan de tegenovergestelde kant als de leadgitaar, dus een beetje uit het midden, rechts. De backing vocals zitten aan de linker kant.

Effecten

Het is altijd leuk om je compositie op te smukken met effecten. Maar je moet wel voorzichtig zijn. Want je hebt snel de neiging om te overdrijven, want je wil kunnen horen wat het effect is van een bepaald... effect. Maar eigenlijk moet je net de grens vinden tussen net wel en net niet horen.

De backing track komt standaard vrij plat over. Zeker als je backing track enkel bestaat uit bas en drum, dan is er wat werk aan om deze de nodige punch te geven. Voor de backing track werd een 10-band equalizer toegevoegd, waarbij de middentonen flat bleven en lage en hoge tonen wat extra aandacht kregen. Het gevolg hiervan is dat de bas iets prominenter klinkt en dat ook de cymbalen van de drum veel helderder doorkomen.

De gitaarpartijen werden sowieso al ingespeeld met distortion, dus amp simulations konden al achterwege gelaten worden. Wel werden de gitaarpartijen voorzien van wat reverb, om een beetje voller te klinken. Aanvankelijk werd gedacht om de reverb van de lead gitaar te vervangen door een delay. Dat klonk wel goed voor de solo, maar bij kleine licks die tussendoor gespeeld worden, is dat erover. Dan zou je voor die stukjes de delay kunnen uitschakelen, maar de solo klonk eigenlijk zeker goed met enkel wat reverb.

De sologitaar moet altijd wat prominenter doorkomen dan de ritmegitaar. Sowieso kreeg de sologitaar meer een hi-gain distortion dan de ritmegitaar. Maar daarnaast werkt een midboost ook altijd. En hier moet je zien dat je niet overdrijft, want je bent snel geneigd om te veel te willen boosten, waardoor de solo geen toevoeging meer is aan het nummer, maar eigenlijk te veel ruimte inneemt, waardoor de rest op de achtergrond geraakt. Een beetje midboost werd gerealiseerd door toevoeging van een 10-bands equaliser, met de hoge en lage tonen flat en de middentonen een beetje output.

De zang... Hier was allereerst wat boosting nodig, want deze waren te stil. Probleem is dat het input signaal van micro ofwel te stil is ofwel gaat clippen. Dan liever een beetje te stil; dat kan je nog corrigeren. Boosten van het signaal gebeurde door toevoeging van compressie. Hierbij werd ook getracht om de stillere passages ongeveer op eenzelfde niveau te brengen als normale passages (om overdreven dynamiekverschillen weg te werken). Ook werd op de lead vocals wat reverb gezet, want dat maakt de zang automatisch wat minder plat, wat ruimer, zeg maar. De backing vocals kregen enkel de compressie, geen reverb (wegens enkel achtergrond).

Plugin gebruik

Zoals al vroeger beschreven, maakt Ardour gebruik van LADSPA plugins (en recentere versies ook van de opvolger, LV2). Deze plugin API biedt een framework voor het implementeren van de "klankvervorming". De plugin kan een (variabel) aantal parameters aanbieden, om de klank te tweaken. Het is echter de verantwoordelijkheid van de aansturende applicatie om een user interface aan te bieden voor deze parameters. In Ardour is dat eerder simpel: je hebt een horizontale slider per parameter. Al deze sliders staan zoveel mogelijk onder mekaar. Heb je b.v. een 10 bands equalizer, dan krijg je 7 sliders onder mekaar en daarnaast nog eens 3 voor de overige hogere frequenties.

Het is dus in niets te vergelijken en VST plugins die ook de mogelijkheid bieden om een eigen frontend voor je plugin aan te bieden. Anderzijds vraag ik me af hoe belangrijk een grafische interface als de volgende wel is, zoals bij de Peavey Revalver software (waarbij versterkers er als "echt" uitzien):

Dat ziet er allemaal heel fraai uit voor in glossy magazines en voor een eerste indruk, maar zulke interface wordt naar mijn aanvoelen al snel plastiek-achtig: je kan trachten het originele zo goed mogelijk te immiteren, maar het blijft een nabootsing van het originele. En dat hoeft voor mij dan ook niet, want uiteindelijk heeft het geen meerwaarde.

Het is wel zeer nuttig om bepaalde plugin settings in Ardour een naam te geven, zoals b.v. "solo midboost" voor de instellingen van de 10-bands equalizer die ik gebruik voor mijn solopartijen.

En dan nu... muziek!

Lang genoeg gezeverd en de spanning onnodig hoog gehouden. Het is tijd om iets te laten horen. Ik laat hier bewust NIET de full track horen, enkel de instrumentale versie, omdat de zang te specifiek is voor 1 persoon. De titel van het nummer is "Happy Birthday Blues" en is speciaal voor iemands verjaardag geschreven. Daar heeft de rest van de wereld dus niks aan... Maar de instrumentale versie wil ik jullie niet onthouden, want uiteindelijk zit ik hier al 6 afleveringen lang te vertellen over home recording met Ardour, zonder ook maar 1 noot te laten horen...

Link: Happy Birthday Blues - instrumental

Laat gerust weten wat je ervan vindt... Er volgt later beslist meer.

Toegegeven: gisteren heb ik er even een karikatuur van gemaakt. Een blogpost met 1 zinnetje in de body en heel de tekst in de tags. Het is er een beetje over. Maar het is enkel door overdrijvingen dat je iets "ongewoons"  in de verf zet. Want zeg nu zelf: ik had in de body van het bericht enkel staan "Zet heel je blog post in de tags", en verder niks, maar als je heel de inhoud van je post helemaal herhaalt in de tags, dan gaat alle nut van de tags compleet verloren.

Tags dienen om een blogpost te markeren volgens onderwerp of meer specifiek met een kerngedachte.  Op die manier kan je een "tag cloud" creëren: een visueel overzicht van de meest voorkomende kernwoorden waarover werd geblogt. Je groepeert dus niet alleen onderwerp (wat je sowieso doet, met een lijst van vaste gedefinieerde onderwerpen) maar je kan een extra specificatie geven bij dat onderwerp. Zo heb ik bijvoorbeeld in de categorie Linux verschillende posts die de tag "home recording" dragen.

Tags zijn dus losse woorden of korte uitdrukkingen (samengestelde termen), geen volzinnen, zoals ik in de vorige post heb gedemonstreerd. En zoals er op "die ene blog" te zien is (nee, ik ga geen namen noemen). Misschien moet ik deze dame een link naar deze post sturen. Of voorstellen dat de Skynet-jongens deze post opnemen op de "allesoverde" blog...

Zet heel je blog post in de tags.

In de vorige post schreef ik over de tegenstrijdige berichten over het exporteren van een song met een MIDI backing track die via een externe applicatie werd gepatched (zoals Rosegarden).

Hoewel het perfect mogelijk is om gesynchroniseerd (JACK zorgt voor het tegelijk starten van alle gekoppelde applicaties) een "multi-source" nummer te beluisteren, is het echter niet mogelijk om deze synchronisatie ook door te voeren tot op niveau van export. De reden vond ik in een forum post van Ardour: exporteren gebeurt niet per definitie aan "realtime" snelheid. Ik heb het b.v. zelf ondervonden dat het exporteren van een wave file van 24 bit sample format en 22 kHz exporteert veel sneller dan een 32 bit 44.1 kHz file.

Gevolg van dit export gedrag is dus dat je een backing track wel degelijk moet opnemen. Dat verliep echter ook niet helemaal vlotjes... Want volledig volgens de logica van het systeem had ik een patch gelegd tussen de output van Rosegarden en de input van de track voor de backing track. Het resultaat van de opname van de backing track deed met sterk denken aan de film Flatliners... Een horizontale lijn over de hele opnamenstrook. Geen geluid opgenomen. Blijk dat het niet voldoende is om de output van Rosegarden te patchen naar de input van de opnametrack in Ardour. Je moet de input device patchen naar de Ardour track. Net zoals je dus een microfoon kan patchen. Daarnaast moet je dus zorgen dat alle schuiven van de input tab van KMix dicht staan, behalve die van de Synth. En dan kan je je MIDI backing track opnemen op een stereo spoor. Oef... gelukt.

Exporteren is ondertussen - na een vraag op het Ardour-forum ook in orde gekomen. Aanvankelijk werd heel het project geëxporteerd. Na meer dan een uur was die nog aan het exporteren en dat was niet de bedoeling! Blijkbaar kan je een range definiëren en kan je die range exporteren. Dus de stap naar de CD is niet ver meer af...

Het enige wat ik nog onder de knie moet krijgen, is JAMin. Ik heb ondertussen genoeg informatie over Limiting en Compressing en EQ gevonden om de opname een normaal geluidsvolume te geven (normaal, zoals bij commerciële opnames het geval is) en toch clipping te vermijden. Nu nog enkel die informatie lezen en eens uitproberen.

Voor het nummer dat ik momenteel aan het opnemen ben, is de mastering-stap niet ver meer af. Alle instrumentale opnames, inclusief solo's, zijn gebeurd, nu enkel nog de vocals. Daarvan verwacht ik dat die deze week ook afgerond zijn. En dan zit mijn eerste Ardour-projectje erop!

Het is nog eens tijd om een vervolg te schrijven van mijn home recording reeks. Na enkele losse experimenten om te zien hoe Ardour globaal werkt, is het nu tijd voor het serieuze werk. Ondertussen ben ik volop bezig met het opnemen van een eerste "echt" nummer:

• backing track uitgewerkt in GuitarPro, als midi geëxporteerd en binnen gehaald in Rosegarden
• Rosegarden gepatched als bus in Ardour
• 1 clean gitaartrack
• 1 overdriven gitaartrack (ritme)
• 1 lead/solo gitaartrack
• 1 zangpartij
• 3 backing vocals tracks (voor 3-stemminge backing vocals)

Het zijn ineens al wat tracks... Zien wat dit geeft. Op dit moment werkt alles vlotjes op mijn PC'tje. Maar op dit moment: dat is met de midi bus, de clean track en de ritme track opgenomen. Nog geen solo's, nog geen vocals. De CPU zal dan wel meer belast zijn, denk ik... De gitaarpartijen zijn opgenomen via mijn Hughes & Kettner Tubeman voorversterker. Dat is een 3-kanaals lampenvoorversterker. Ik gebruik in deze track ook werkelijk de 3 kanalen: clean, crunch & lead. Ik geef er de voorkeur aan de distortion van mijn voorversterker te gebruiken, in plaats van een LADSPA plugin. Geen zin om lang te tweaken en foefelen tot ik een goeie klank krijg; van de Tubeman weet ik dat die goed klinkt. Reverb en andere effecten worden wel via plugins toegevoegd.

Een hoorbaar resultaat is nog niet voor nu. Dat krijg je pas te horen als het instrumentale gedeelte volledig is opgenomen (de zang krijg je wellicht nooit te horen :-p) en ik erin slaag deze te masteren. Daarvoor heb ik nu nog te weinig opgenomen en, vooral,  geknipt en geplakt. Want het voordeel van DAW software, in vergelijking met mijn analoge 4-track is dat ik nu een heel kort stukje maar 1 keer moet opnemen en het vervolgens zoveel keer kan kopiëren als nodig.

Hoofdbrekens op dit moment zijn mastering met JAMin (al wel een en ander over gelezen, maar nu nog toepassen, vooral hoe ik dat ding moet patchen) en exporteren van mijn compositie, zodat ik het op een CD kan branden. Even op het Ardour forum aan het snuisteren geweest en daar een verwarrende quote gelezen van de Ardour auteur: de enige manier om een Midi-track van Rosegarden te exporteren in een wave file, is er eerst een audio track van op te nemen... Dat is nu net NIET wat ik zou willen doen. Er is ook een tutorial over Hydrogen die net het omgekeerde beweert: je kan een drumtrack gewoon als bus patchen, maar als je echt wil manipulaties uitvoeren, moet je er track van maken (kan wel, maar moet dus niet worden opgenomen).

We zien wel... De ervaring zal uitwijzen of ik mijn midi backing track in een audio-track moet zetten op niet. Wordt dus, weer eens, vervolgd!

Hoewel de volledige lijst pas maandag officieel wordt gepubliceerd (wegen technische problemen bij Skynet), kan ik bij deze alvast melden dat mijn blog bij de laatste 5 is voor de Skynet Blog Awards!

In de categorie technologie is ook mijn favoriet: belsec.skynetblogs.be

En in de categorie muziek is ook de blog "life is music" (waarvan ik co-auteur ben) bij de laatste 5!

Leen en Len, ook voor jullie proficiat!

Het lijstje blogs binnen de categorie Technologie & Web is vrij beperkt. Er is deze blog. Als je dit leest, is deze blog je wel bekend :-). Er is de "Bloggersoverde" blog, die bericht over allerhande zaken met betrekking tot skynetblogs.be in het algemeen, de werking, de problemen, etc. En dan is er de "belsec" blog over internet security, hacking, virussen en dergelijke. De overige blogs in deze categorie vind ik eerlijk gezegd niet echt hoogvliegers...

Als er 1 blog met kop en schouders bovenuit steekt, dan is het wel belsec, of voluit "ALERT: cyberwar ongoing - All the freeware and (in)security around us" (url: http://belsec.skynetblogs.be). Waarom? Om de informatie die ze verspreiden. Dit is natuurlijk een heel specifieke materie, niet direct favoriet leesvoer voor de gemiddelde bloglezer, maar dit geeft een duidelijk beeld van hoe computercriminaliteit hand in hand gaat met de wereldactualiteit. Kijk naar het midden-oosten: Israël voert een raid uit Gaza. Iin het nieuws zien/horen we dan dat er betogingen zijn tegen deze aanvallen in Antwerpen en Brussel. Of dat er molotov-cocktails naar moskeeën worden gegooid. Maar wat niet in het nieuws komt, is dat sites van Israëlische bedrijven of van Israëlische vestigingen van internationale bedrijven worden gehacked. Da's anders wel interessant nieuws.

Wat verder opvalt, is de frequentie waarmee berichten op deze blog worden gepost. Dit lijkt wel een full time activiteit. Om een voorbeeld te geven: alleen al op 6 januari (eergisteren, dus) werden er 27 berichten gepost op deze blog.

Als je het mij vraagt, wordt dit de blog van het jaar in de categorie technologie en web. Maar als mijn blogje de top-5 haalt, mag je ook altijd op mij stemmen, natuurlijk...

Net gelezen op Linux Today: Apple verwijdert de Digital Rights Management beperkingen van de via iTunes verkochte muziek. Dat is het gevolg van een overeenkomst met Sony BMG, Universal en Warner Music.

Bijna een jaar geleden schreef ik al over EMI, die zijn muziek volledig DRM-vrij te koop aanbood via Amazon.com. Ik schreef toen al dat dit wel eens een signaal van het falen van DRM zou kunnen betekenen (zie http://arrayindexoutofboundsexception.skynetblogs.be/post...).

Het is dus bij deze aangetoond: DRM in zijn huidige vorm heeft afgedaan. Maar... Dat is niet per definitie een gunstige evolutie. Want er zijn blijkbaar ideeën om een "gelaagde" vorm van DRM toe te passen: hoe meer je betaalt, hoe minder DRM rotzooi er aan je liedje hangt. Met andere woorden: wie er denkt goedkoop vanaf te komen, komt dik bedrogen uit...

Links:

• het artikel op Linux Today: http://www.linuxtoday.com/infrastructure/2009010700335NWBZ
• het volledige artikel op BBC News: http://news.bbc.co.uk/2/hi/technology/7813527.stm