28 januari 2009

Home recording under Linux - eindresultaat

Ondertussen zijn de opname-activiteiten van mijn eerste echte Ardour project afgerond. Door het feit dat het instrumentaal gedeelte van dit nummer heel veel repetitieve stukken bevat, was het opnamewerk eigenlijk vrij snel afgerond. Het was eerder een kwestie van het kopiëren van de repetitieve passages en deze op de juiste plaats op de tijbsbalk te plakken. Dat was een werkje van veel herbeluisteren en millimeterwerk voor het verschuiven van samples om deze juist op de beat te krijgen.

Panning

De master output van Ardour is regular stereo, met andere woorden een linker en een rechter kanaal. Maar je hebt inputs die hetzij stereo, hetzij mono zijn. Je gaat die niet allemaal op een hoopje smijten.

De backing track bij voorbeeld, een stereo registratie van een MIDI track, wordt in full stereo weergegeven, gewoon links en rechts. Deze track bevat namelijk instrumenten die door de wave table van de soundcard zelf al over het stereo-spectrum wordt uitgesmeerd. Als je b.v. de drumtrack beluistert, hoor je duidelijk dat bepaalde trommels en cymbalen eerder links klinken en andere eerder rechts.

De ritme gitaar is mono opgenomen, maar door de effect-chain krijg je een stereo track. deze wordt links en rechts geplaatst, maar iets meer naar het midden daardoor komt deze gitaartrack iets meer naar de voorgrond, dan wanneer deze helemaal naar de linker en rechter kant wordt geplaatst.

De leadgitaar moet meer op de voorgrond treden. Deze wordt dus naar het midden geplaatst, maar net een beetje uit het center. Als je deze pal in het midden zou plaatsen, zou het te veel mono klinken en dat is niet de bedoeling. Moest deze solo in harmonie opgenomen zijn (een tweede track die dezelfde melodie in terts of kwint speelt), dan zou deze een beetje off-center aan de andere kant worden geplaatst, zodat je de solo netjes aan de 2 kanten hoort, in 2 stemmen.

Er zijn 2 zangpartijen: de gewone zangpartij en een backing vocals track die dezelfde melodie een octaaf lager zingt. De lead vocals zitten aan de tegenovergestelde kant als de leadgitaar, dus een beetje uit het midden, rechts. De backing vocals zitten aan de linker kant.

Effecten

Het is altijd leuk om je compositie op te smukken met effecten. Maar je moet wel voorzichtig zijn. Want je hebt snel de neiging om te overdrijven, want je wil kunnen horen wat het effect is van een bepaald... effect. Maar eigenlijk moet je net de grens vinden tussen net wel en net niet horen.

De backing track komt standaard vrij plat over. Zeker als je backing track enkel bestaat uit bas en drum, dan is er wat werk aan om deze de nodige punch te geven. Voor de backing track werd een 10-band equalizer toegevoegd, waarbij de middentonen flat bleven en lage en hoge tonen wat extra aandacht kregen. Het gevolg hiervan is dat de bas iets prominenter klinkt en dat ook de cymbalen van de drum veel helderder doorkomen.

De gitaarpartijen werden sowieso al ingespeeld met distortion, dus amp simulations konden al achterwege gelaten worden. Wel werden de gitaarpartijen voorzien van wat reverb, om een beetje voller te klinken. Aanvankelijk werd gedacht om de reverb van de lead gitaar te vervangen door een delay. Dat klonk wel goed voor de solo, maar bij kleine licks die tussendoor gespeeld worden, is dat erover. Dan zou je voor die stukjes de delay kunnen uitschakelen, maar de solo klonk eigenlijk zeker goed met enkel wat reverb.

De sologitaar moet altijd wat prominenter doorkomen dan de ritmegitaar. Sowieso kreeg de sologitaar meer een hi-gain distortion dan de ritmegitaar. Maar daarnaast werkt een midboost ook altijd. En hier moet je zien dat je niet overdrijft, want je bent snel geneigd om te veel te willen boosten, waardoor de solo geen toevoeging meer is aan het nummer, maar eigenlijk te veel ruimte inneemt, waardoor de rest op de achtergrond geraakt. Een beetje midboost werd gerealiseerd door toevoeging van een 10-bands equaliser, met de hoge en lage tonen flat en de middentonen een beetje output.

De zang... Hier was allereerst wat boosting nodig, want deze waren te stil. Probleem is dat het input signaal van micro ofwel te stil is ofwel gaat clippen. Dan liever een beetje te stil; dat kan je nog corrigeren. Boosten van het signaal gebeurde door toevoeging van compressie. Hierbij werd ook getracht om de stillere passages ongeveer op eenzelfde niveau te brengen als normale passages (om overdreven dynamiekverschillen weg te werken). Ook werd op de lead vocals wat reverb gezet, want dat maakt de zang automatisch wat minder plat, wat ruimer, zeg maar. De backing vocals kregen enkel de compressie, geen reverb (wegens enkel achtergrond).

Plugin gebruik

LADSPA EQ
Zoals al vroeger beschreven, maakt Ardour gebruik van LADSPA plugins (en recentere versies ook van de opvolger, LV2). Deze plugin API biedt een framework voor het implementeren van de "klankvervorming". De plugin kan een (variabel) aantal parameters aanbieden, om de klank te tweaken. Het is echter de verantwoordelijkheid van de aansturende applicatie om een user interface aan te bieden voor deze parameters. In Ardour is dat eerder simpel: je hebt een horizontale slider per parameter. Al deze sliders staan zoveel mogelijk onder mekaar. Heb je b.v. een 10 bands equalizer, dan krijg je 7 sliders onder mekaar en daarnaast nog eens 3 voor de overige hogere frequenties.

Het is dus in niets te vergelijken en VST plugins die ook de mogelijkheid bieden om een eigen frontend voor je plugin aan te bieden. Anderzijds vraag ik me af hoe belangrijk een grafische interface als de volgende wel is, zoals bij de Peavey Revalver software (waarbij versterkers er als "echt" uitzien):

decoration

Dat ziet er allemaal heel fraai uit voor in glossy magazines en voor een eerste indruk, maar zulke interface wordt naar mijn aanvoelen al snel plastiek-achtig: je kan trachten het originele zo goed mogelijk te immiteren, maar het blijft een nabootsing van het originele. En dat hoeft voor mij dan ook niet, want uiteindelijk heeft het geen meerwaarde.

Het is wel zeer nuttig om bepaalde plugin settings in Ardour een naam te geven, zoals b.v. "solo midboost" voor de instellingen van de 10-bands equalizer die ik gebruik voor mijn solopartijen.

En dan nu... muziek!

Lang genoeg gezeverd en de spanning onnodig hoog gehouden. Het is tijd om iets te laten horen. Ik laat hier bewust NIET de full track horen, enkel de instrumentale versie, omdat de zang te specifiek is voor 1 persoon. De titel van het nummer is "Happy Birthday Blues" en is speciaal voor iemands verjaardag geschreven. Daar heeft de rest van de wereld dus niks aan... Maar de instrumentale versie wil ik jullie niet onthouden, want uiteindelijk zit ik hier al 6 afleveringen lang te vertellen over home recording met Ardour, zonder ook maar 1 noot te laten horen...

Link: Happy Birthday Blues - instrumental

Laat gerust weten wat je ervan vindt... Er volgt later beslist meer.

07:58 Gepost door There's more to life than what you see through windows in Linux | Permalink | Commentaren (0) | Tags: home recording, ardour, mp3 |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.