Gisteren was er in Ter Zake blijkbaar het verhaal van een lokale CD&V-voorzitter (David Geens uit Knesselare) die niet akkoord ging met het standpunt van de partij en dit ook op zijn blog had gepubliceerd (http://www.davidgeens.be/2008/9/23/degoutant-van-de-panne...). Geens hekelde onder andere het opgeven van het kartel met de N-VA en de hele toestand over de dialoog van gemeenschap tot gemeenschap. Voor hem kon de partij het "&V" achtervoegsel beter laten vallen. De beelden van Ter Zake staan ook online, op deredactie.be. De partij was niet gelukkig met dit standpunt en lokaal voorzitter CD&V-Meetjesland stuurde hem prompt een mail met het advies om ontslag te nemen uit de partij. Blijkbaar wordt het niet geapprecieerd dat iemand negatieve kritiek heeft, enkel "goed nieuws praatjes". Daarmee had Geens volgens de voorzitter Meetjesland het signaal gegeven dat hij niet meer tot de partij wilde behoren. Nadat David Geens deze mail op zijn blog werd gezet, werd deze vraag tot ontslag prompt teruggedraaid... Maar je kan je wel voorstellen dat de partij zo een dwarsligger liever kwijt dan rijk is.

In Ter Zake (http://www.deredactie.be/cm/de.redactie/oostvlaanderen/08...) is ook te zien hoe op een lokaal CD&V congres iedereen wijselijk de kop in het zand steekt, inclusief Van Deurzen en Van Parys. "Ze kennen het dossier niet" en willen dus geen reactie geven. Als aan lokale mandatarissen wordt gevraagd wat hun standpunt is, krijg je een antwoord à la "dat moet je aan de partijtop vragen". Huh? Hun persoonlijk standpunt? Goe bezig!

Dit verhaal gaat uiteindelijk over een "grijze garnaal", goed voor 500 lokale stemmen. Maar als dit al gebeurt met de kleintjes, hoe wordt er dan niet op hoger niveau gespeeld? Mij doet het sterk denken aan de uitsluitingsprocedures binnen de VLD tegen Coveliers, Beysen en De Decker.

Het laatste bericht op de blog van Geens (www.davidgeens.be) wordt afgesloten met volgende zin:

De komende dagen zullen dus voornamelijk dienen om na te denken: ga ik in op de vraag van CD&V om mijn ontslag aan te bieden of niet...

Als David Geens de "&V" dan toch zo genegen is en niet langer welkom is in de CD-partij, kan hij misschien net zo goed bij de N-VA aansluiten. Dan heeft hij toch nog op zijn minst de "V" :-)

Na de gebeurtenissen van de voorbije dagen kon ik het echt niet laten: de nationale politiek, ik moet er ne keer mijn gedacht over kunnen zeggen.

Al 15 maanden lang worden we in de greep gehouden van de "onderhandelingen van de laatste kans". Al 15 maanden wordt er over een weer gezeverd, welles-nietes spelletjes gespeeld, "hoopvolle" of "veelbelovende" nota's geschreven, onaanvaardbare voorstellen gedaan. De regering is al eens gevallen, en weer opgestaan, beide bedoeld om "hun verantwoordelijkheid te nemen". En zo ineens zal alles veranderen, nu de onderhandelingen beginnen met een blanco blad? Goed wetende dat de allereerste informateur van 15 maanden geleden al duidelijk had gesteld dat er geen grote staatshervorminhg zou komen? En er tegelijk alles aan doet om de andere partijen de schuld te geven van het mislukken van de onderhandelingen.

Het voorbije weekend was het voor iedereen duidelijk: het was allemaal de schuld van de N-VA. Want zij vonden dat de onderhandelingen geen schijn van kans maakten. Met andere woorden: moesten ze toch aan de onderhandelingen deelnemen, dan zouden ze niet met een blanco blad beginnen... Dus was het maar beter zo, dat ze niet meededen. Het ledencongres van de N-VA was de gedroomde kans om N-VA er op alle vlakken uit te stampen: de partij gaf zijn steun aan de federale meerderheid op en hield het kartel met de CD&V voor bekeken. De overige partijen, met de VLD op kop, waren er als de kippen bij om er een schepje bovenop te doen: op die manier kon N-VA dan maar beter tegelijk ook uit de Vlaamse regering stappen. Hoewel CD&V hierop had gerepliceerd dat Geert Bourgeois gerust mocht aanblijven, hield Bourgeois de eer aan zichzelf en gaf zijn ministerportefeuille terug aan Kris Peeters.

Heel de heisa komt ten goede aan 1 familie: de liberale. Dat is trouwens de enige familie waar noord en zuid nog met elkaar overeen komt. De PS en sp.A noch de CD&V en de cdH kunnen het met mekaar vinden. Maar Reynders en De Gucht? Ik denk het wel... Er is meer dat hen bindt dan dat hen scheidt (de loge, iemand?). Nu hebben ze wat ze willen. De regering Leterme is verzwakt, is zijn meerderheid aan Vlaamse kant in het parlement kwijt, de dwarsliggers voor het herfederaliseren van bepaalde bevoedgheden zijn uit de onderhandelingen geflikkerd en de druk om vóór de regionale verkiezingen tot een akkoord voor een grote staatshervorming te komen is ook helemaal weg. En zo haalt Reynders zijn slag weer eens thuis: volgens hem zou het nooit tot een grote staatshervorming komen vóór de regionale verkiezingen. Want op dit moment is de PS heer en meester op regionaal vlak en Reynders wil geen bevoegdheden overdragen aan de regio's tenzij hij er zelf de macht heeft.

Vorige week nog op het nieuws gehoord: blijkbaar zijn er heel wat Vlamingen van mening dat Guy Verhofstadt de ideale persoon zou zijn om de situatie te depanneren. Verhofstadt? Bespraar ons dat! Het was de laatste (echte) regering Verhofstadt die normaal het BHV-probleem had moeten oplossen. Heeft gedaan waarin hij goed is: het probleem doorgeschoven naar de volgende regering. De liberalen hebben trouwens de afgelopen 15 maanden voortdurend tegengestelde reacties uitgestuurd. En dit weekend was dus geen uitzondering: zonder nog staan schreeuwen dat Bourgeois moest ontslag nemen en maandag - na het ontslag waarop ze dus zelf zo hard om hadden geroepen - staan bleiten dat het toch spijtig is dat Bourgeois ontslag had genomen... De koning is dood: lang leve de koning (of zoiets).

Dat de Open VLD trouwens niet zo open is als ze wel wil doen vermoeden, mag blijken in de stad waar hun voorzitter burgemeester is, Mechelen. Loop maar eens over de Grote Markt en door de Frederik de Merodestraat. Het huis van de liberale partij is daar namelijk gevestigd. Maar je zal er niet één vlag of wimpel van "Open VLD" zien hangen. Nee, het hangt er nog vol met alleen maar VLD.

Ook CD&V speelt in heel dit verhaaltje geen al te zuivere rol. Naar de buitenwereld wordt er steeds op gehamerd dat het kartel koste wat het kost moet worden in stand gehouden. Natuurlijk, zonder een koppeling van beide partijen is er geen Vlaamse meerderheid in het parlement. Maar een heel deel van de oude garde, en dan denk ik aan o.a. Eyskens, zijn volgens mij nooit echte grote supporters geweest van het kartel en nog minder van de standpunten van Bart De Wever.

Het opgeven van het kartel CD&V/N-VA zal ongetwijfeld zijn gevolg hebben bij de volgende verkiezingen. De VLD zal nu al aan het hopen zijn dat N-VA alleen naar de verkiezingen gaat en dat ze de kiesdrempel niet haalt. Tegelijk zal ook de CD&V achteruit boeren. Als Lijst De Decker niet al te veel stemmen van beide partijen inpikt (is toch onvermijdelijk), dan kunnen ze zelf ook nog een graantje meepikken.

Ik ben benieuwd of er een of andere mediavorm (krant, tijdschrift of televisiezender) weer van zin is om in het kort een peiling naar het kiesgedrag te doen. ik denk dat we zouden versteld staan van het resultaat...

Vorige week kreeg ik een mail in de bus van Bejug, de Belgian Java Users Group en tevens organisatoren van de grootste onafhankelijke Java-conference in Europa. Tot vorig jaar heette die conference nog Javapolis, omdat dit een conference was over het Java platform en alles wat daarrond hangt en omdat deze al enkele jaren plaats heeft in Metropolis Antwerpen. In een vorige berichtgeving liet Bejug al weten dat ze de conference hernoemd hadden naar Javoxx. De reden werd toen niet gespecificeerd, maar via "radio couloir" was al duidelijk geworden dat Sun er voor iets tussen zat. Blijkbaar zou het "ongeoorloofd gebruik" van de merknaam Java wel eens tot rechtzaken kunnen leiden.

De mail van vorige week kondigde aan dat ze weer van naam moesten veranderen: ook Javoxx bevatte nog 3 van de 4 letters van de merknaam Java. Sun had nochtans "een regeling" voorgesteld, maar de organisatoren zaal daarop niet willen ingaan, omdat ze hun onafhankelijkheid wensten te bewaren. Met andere woorden: als Sun er een eigen event van mag maken, is er geen probleem... Gelukkig was Stephan Jansen slimmer en koos hij voor een andere naam: Devoxx, the voice of the Java "TM" developers.

Naamsverandering of niet: het blijft het jaarlijkse verplichte nummer voor de Java-developer. Ik vraag me alleen af of Sun nu begonnen is aan een heksenjacht. Gaan ze de bakkers en patissiers te lande ook met een rechtzaak afdreigen als ze in hun toonbank "Javanais" hebben liggen??? Ze zullen er eens "smakelijk" lachen...

In mijn vorige post schreef ik al over het hindernissenparcours om nog maar wavetable sounds uit mijn soundcard te krijgen... Dat was dan ondertussen gelukt. Het vervolg: hoe kan ik in gods naam die midi backing track opnemen op 1 spoor van whatever multitrack rtecording software?

Audacity - outa da question

Ik had al geprobeerd om de midi output op te nemen op een audio-spoor Rosegarden. Dat leek te werken, maar de track was leeg... Audacity geprobeerd. Maar blijkbaar verschijnt Audacity niet in de JACK console als client wanneer ik dat programma opstart. Met andere woorden: als het niet in de lijst van JACK clients verschijnt, kan ik het ook niet patchen.

Nochtans zou Audacity JACK enabled zijn. Niet alle Audacity versies zijn PortAudio enabled (requirement om via JACK te patchen), maar volgens de about-box van de versie die ik geïnstalleerd heb, is dat wel zou. En toch... Wat rond gegoogled en ergens in een mail track vond ik een melding van een patch voor PortAudio in Audacity. Blijkbaar moet je de geïnstalleerde PortAudio versie vervangen en heel Audacity hercompileren... Daar begin ik niet aan. Als ik niet de juiste RPM kan downloaden en installeren, gebruik ik wel iets dat wel werkt.

Ardour

Als Audacity dan toch niet werkt, blijft er nog 1 alternatief over en dat is "the real deal": Ardour. Als ik het daarmee niet kan, dan wordt het terug naar de analoge 4-track. Dan heb ik toch op zijn minst een goeie backing track via Rosegarden. Wat blijkt? Het patchen van de output van Rosegarden naar de input van Ardour via JACK werkt perfect! Bij het opstarten verschijnt Ardour onmiddellijk in de connectielijst van Ardour. Het enige wat je moet doen, is een nieuwe track of bus creëren in Ardour en de input ervan koppelen aan de output van Rosegarden.

Sync'en

Als ik nu op de play knop druk van Rosegarden en daarna op de record van Ardour, dan kan ik de backing track opnemen op een vrij spoor. Maar... je zit hier met een verschuiving, die je echt goed hoort als je de metronoom laat klinken. Waarom? Je kan nooit tegelijk de play van het ene en de record van het andere programma indrukken. Als je dan eerst 1 volle maat laat passeren en op het gehoor probeert te starten, dan hoor je dat je er net naast zit. De oplossing? Zorgen dat JACK het starten van zowel het afspelen in Rosegarden als het opnemen in Ardour op zich neemt. Hoe? Door in beide applicaties in te stellen dat ze synchronisatie overlaten aan JACK.

Backing track: track of bus?

Op deze manier ben ik er dus in geslaagd om in Ardour een track op te nemen met audio afkomstig van Rosegarden. Maar... Eigenlijk is dat niet nodig. Je kan in Ardour ook gewoon een BUS connectie toevoegen (i.p.v. een track) en die op dezelfde manier patchen in JACK. Zo blijft de backing track altijd in Rosegarden en moet je bij wijzigingen aan je backing track niet steeds een nieuwe track opnemen in Ardour. Je kan b.v. ook opteren om je drum partij niet via MIDI soundbanken te laten klinken maar via Hydrogen. Die maakt gebruik van echte drum samples (in FLAC formaat). En ook Hydrogen kan je patchen via JACK.

Het enige voordeel van het effectief opnemen van je backing track op een audio spoor is dat je het aantal applicaties die je tegelijk moet open hebben beperkt. Want elke applicatie gaat natuurlijk met een deel resources lopen... Hoe meer applicaties je open hebt, hoe minder resources je vrij hebt om zelf audio sporen op te nemen.

En verder?

Het probleem van het laten samenwerken van programma's is getackled. Het opnemen of patchen van een backing track is ook opgelost. Maar daarmee ben ik nog niet aan het opnemen. De volgende stap is dus om mijn gitaar - via mijn aparte voorversterker - in mijn soundcard te pluggen en dat signaal op te nemen.

Wordt vervolgd...

Op de Life Is Music blog schreef ik al over mijn voornemen om dit jaar opnieuw een muzikale nieuwjaarskaart te maken. Daar ging het vooral over het muzikale aspect. Hier wil ik wat dieper ingaan op het technologische aspect: de software en hardware die ik hiervoor allemaal gebruik. In het verleden heb ik mijn opnames gemaakt met een analoge 4-tracks recorder, Tascam Portastudio 424 MKII. Die werkt nog met cassettes. Da's echt ambachtelijk opnemen. Je moet alle tracks echt helemaal van voor tot achter opnemen, zonder copy/paste truukjes, zonder effecten. Je bent beperkt tot 4 sporen, dus b.v. 1 spoor (mono) voor de backing track en maximaal 3 sporen voor de gitaarpartijen. Dat geeft niet veel ruimte voor overdubs. Ondanks de eenvoud en de beperkte mogelijkheden (geen effecten) heeft dit toestel toch steeds meer dan behoorlijke opnames afgeleverd.

Uitwerken van het arrangement

Het uitschrijven van mijn arrangementen doe ik al jaren met GuitarPro. Dat programma gebruik ik al sinds versie 2.12. Nu zijn we geëvolueerd tot versie 5.1. Da's dus al een hele historiek. Da's één van de enige programma's waarvoor ik zelf nog onder Windows werk. Met GuitarPro werk ik het volledige arrangement uit: alle begeleidingen, ritme, alle gitaarpartijen. Ik heb tot op heden nog geen echt volwaardige vervanger gevonden voor GuitarPro onder Linux. TuxGuitar komt al aardig in de buurt, maar er zijn nog een aantal onvolkomenheden die ervoor zorgen dat ik nog steeds Windows moet opstarten om GuitarPro te gebruiken. TuxGuitar is bovendien in staat om GuitarPro files te lezen én te schrijven, En dat zelfs tot de recentste versie. Een andere tab authoring tool onder Linux die ook GuitarPro tabs kan inlezen, is KGuitar. Het verschil tussen KGuitar en TuxGuitar is dat TuxGuitar geschreven is in Java, met SWT (de widgets toolkit van Eclipse), terwijl KGuitar native KDE is. Nog een verschil: KGuitar is aardslelijk en moet qua functionaliteit ver onderdoen voor TuxGuitar.  Ik weet dat GuitarPro onder Wine zeer goed moet werken (ik weet niet of de "RSE" - Realistic Sound Engine - werkt onder Wine). Maar eigenlijk ben ik niet zo een voorstander van zulke halfslachtige oplossingen.

Voorbereiding van de opame

Als heel het arrangement is uitgeschreven, kan ik het nummer exporteren naar MIDI-file. Als ik daarbij de gitaarpartijen mute, heb ik een schitterende backing track. Die importeer ik dan Rosegarden. Rosegarden is een zeer compleet programma voor muziekcompositie, midi en audio sequencing. Je zouje  kunnen afvragen waarom ik de stap van het uitschrijven in GuitarPro niet oversla en rechtstreeks begin te werken in Rosegarden. De reden is simpel: ik ken geen noot muziek (typisch voor gitaristen en percussionisten zeker?). Maar tablatuur (de gitaarnotatie) ken ik wel. Anyway, de MIDI kan worden geïmporteerd in Rosegarden en als ik dat wil kan ik hier nog wat knippen, plakken en verschuiven. Het grote voordeel Rosegarden - dat vooral ook te maken heeft met de soundcard die in mijn PC zit (een SoundBlaster Audigy met wavetable support) - is dat ik soundfonts kan laden in de soundbanken van de soundcard. Je krijgt dus veel betere instrumentenklanken dan wat Windows probeert na te bootsen.

No JACK, no sound

Het leek aanvankelijk allemaal simpel om dit te doen... Maar het heeft toch meer dan een uur prutsen gekost vooraleer ik eindelijk een deftige klank uit mijn PC kreeg. Wat liep al mis bij de opstart van Rosegarden: JACK (Jack Audio Connection Kit, de software die ervoor zorgt dat audioprogramma's en devices aan mekaar informatie kunnen doorgeven) was niet actief. Per default stond er in de config van Rosegarden dat niet Jack maar wel QJackCtl zou worden opgestart, de GUI frontend van JACK. Die kan op zijn beurt dan wel weer JACK opstarten, maar dat gebeurt te traag, waardoor Rosegarden geen connectie met JACK kan maken en niet kan werken... Dan maar het opstartcommando voor JACK aangepast en zelf manueel QJackCtl opstarten als ik connecties wil zien of aanpassen.

No instruments, no sound

Nog in de config van Rosegarden stond er een commando voor het laden van de soundfonts en waar deze soundfonts moesten worden geladen. De locatie van de soundfonts was correct. Die had ik zelf ingegeven. Het commando echter, sfxload, stond er al. En dus was ik ervan uitgegaan dat dat wel juist was... Fout natuurlijk. Want, geen midi klank. De reflex gehad om nog eens naar die config te gaan kijken en meer bepaald naar het commando om de soundfonts te laden. Het commando which sfxload leverde geen resultaat op. Dus het was niet geïnstalleerd. Niet moeilijk dat ik geen klank kreeg uit mijn midi banken. FF snel de RPM sfxawe geïnstalleerd en het was in orde. Dacht ik, ja... Nog steeds geen klank. Na nog wat sukkelen erachter gekomen dat ik niet /bin/sfxload moest uitvoeren, maar wel /bin/asfxload. Het verschil? sfxload is voor Open Sound System (OSS), terwijl ik gebruik maak van Advanced Linux Sound Architecture (ALSA). Zo simpel kan het zijn... En toen had ik wel klank.

The worst is yet to come... opnemen

Nu heb ik eindelijk deftige klank uit mijn soundcard, voor wat de backing track betreft. Maar daarmee heb ik nog geen noot opgenomen... Nu moet ik dus beginnen knoeien met JACK connecties en met recording software. Normaal zou je moet Rosegarden moeten kunnen audio opnemen... Daarvoor maakt Rosegarden gebruik van de software die je zelf in de configuratie hebt ingegeven (in mijn geval Audacity). Ondertussen heb ik Audacity al eens apart opgestart, naast Rosegarden, met de bedoeling om een backing track op te nemen op een stereo audio spoor. Maar om de één of andere reden zie ik in JACK niet de mogelijkheid om Audacity's input te koppelen aan de output van Rosegarden. Normaal zou JACK hier dus functioneren als een patchbay... Ik ben er wel in geslaagd om via JACK een loopback te leggen van Rosegarden MIDI out naar Rosegarden Audio in... Wow! Ik neem nu mijn eigen backing track op in Wave-formaat! Of toch niet? Blijkbaar loopt er hier nog iets mis... De track is gewoon leeg. Hopelijk moet ik niet opnieuw naar mijn 4-track moet grijpen... Moest dat toch nodig zijn, dan heb ik toch al op zijn minst een deftige backing track kunnen maken.

Audacity los gebruiken?

Als ik deze backing track kan opnemen via Rosegarden (is me momenteel nog niet gelukt), kan ik deze als audio-track binnennemen in Audacity en hierover mijn gitaarpartijen inspelen. 't Is niet de beste keuze, maar Audacity ken ik ondertussen al wel een beetje, zij het dan puur om enkelvoudige audio streams te bewerken, niet als mutitrack recorder. Het voordeel van Audacity is ook dat er al een aantal (minimale) effecten aanwezig zijn waarmee ik aan de slag kan (zonder te moeten knoeien met LADSPA plugins). Dat is wellicht de snelste manier om op een digitale manier iets op te nemen, maar dan moet ik wel de mogelijkheden van punching en punching out - die zelfs mijn Tascam heeft - moeten missen.

Toch de leercurve van Ardour nemen?

Ardour... De Roll Royce onder de Digital Audio Workstations op Linux. Het ziet er niet alleen fraai uit, het ziet er ook verschrikkelijk complex uit. Maar het is wel de meest complete multitracker onder Linux. Ik ben er al wel in geslaag om via JACK een connectie te leggen tussen de output van Rosegarden en de input van Ardour. Maar een backing track opnemen op 1 spoor in Ardour? Voorlopig nog niet. Misschien best eens een dummies guide van Ardour doornemen vooraleer ik mijn "wereldhit" ga proberen opte nemen...

Wordt beslist vervolgd!

1 dag voor de officiële releasedatum stonden all nummers van Death Magnetic online op zowel www.metallica.com als www.missionmetallica.com. Ook volgens www.metallica.com waren de "four horsemen of the apocalypse" in Denemarken, in Lars' favoriete platenzaak, voor een signeersessie. De foto's daarvan staan ondertussen ook online, op www.metallica.com.

De nummers van de CD dan... Ondertussen waren er al 6 nummers publiek gesteld de voorbije week. Die kon ik dus al overslagen. De bespreking daarvan kan je altijd hier vinden: http://arrayindexoutofboundsexception.skynetblogs.be/post.... Uit curieusiteit heb ik eerst het nummer Unforgiven III beluisterd. Unforgiven dateert al van de black album, Unforgiven II uit Re-Load. Het knappe aan Unforgiven II is dat het refrein iets herkenbaars heeft van Unforgiven. De verwachting was dus dat dit met Unforgiven III ook zou zijn... Helaas, niks daarvan. Het nummer begint met een klassiek arrangement: piano, strijkers, blazers. Maar dat blijft natuurlijk niet duren... De gitaren worden als snel met full distortion gespeeld. Wat ook opvalt bij dit nummer: hier heeft James precies moeite met de toonhoogte. Ik denk niet dat ze dit nummer veel live zullen spelen... te  moeilijk. Het is wel een leuk nummer, maar ik ben - voorlopig nog, want ik heb het nummer nog maar 1 keer beluisterd en ik heb de tekst nog niet gelezen - de link met de Unforgiven-voorgangers kwijt...

That was just your life, de openingstrack. Als je de voorbije 2 à 3 maanden op een andere planeet had gezeten en dus nog niks - geen riff, geen teaser-track - van Death Magnetic had gehoord, de CD vandaag in de winkel koopt en 'm in je CD-speler steekt, dan zal je direct verkocht zijn! Dit is een waardig openingsnummer. Als je dit nummer als eerste hoort, dan zal je het direct beamen: "They're back in full force!". Hadden ze misschien beter als eerste single uitgebracht in plaats van The Day That Never Comes... Maar ja, de bedoeling van een single is om een zo ruim mogelijk publiek te bereiken, zeker. En Day... - toch zeker het eerste stuk - is zeer radio-friendly. Het was zelfs 2 weken geleden op Donna, believe it or not!

The end of the line is een deja-vu nummer: de riffs klinken zeer herkenbaar. Waarschijnlijk heeft dat te maken met het feit dat ik al enkele maanden dagelijks Mission Metallica bezoek en een aantal riffs dus al meermaals gehoord heb...

En met Suicide & Redemption is de instrumental weer aanwezig. Een nummer van bijna 10 minuten, nokvol riffs, tempoveranderingen, solo's... Het is goed te horen dat er ook weer zoiets bij is. Elke Metallica-liefhebber kent ondertussen de instrumentals uit de verschillende platen: Anesthesia Pulling Teeth (uit Kill 'm All), The Call Of Kthulu (uit Ride the lightning), Orion (uit Master of puppets) en To Live is To Die (uit And justice for all), meteen hun laatste instrumental. Hier wordt de draad weer opgepakt. Dat instrumentals echt wel hun plaats verdienen op een metal-plaat, wordt al jaren bewezen door groepen als Arch Enemy, die op elke plaat (toch zeker sinds Angela Gossow frontvrouw is) een instrumental hebben staan. En in het geval van Suicide & Redemption kan ik dat alleen maar bevestigen!

Wellicht is dit het laatste muziek-gerelateerde berichtje op deze blog geweest. Ik heb van Leen een interessant voorstel gekregen om co-auteur te worden op haar Life is Music blog (http://epic.skynetblogs.be), als reactie op mijn vraag voor een aparte muziekblog. Van zodra dat concreet wordt, lees je dat wel hier, én daar.

Iedereen kent wel YouTube: slechte kwaliteit van video's, zowel qua beeld als qua geluid. Met truukjes kan je de streaming video's capteren, maar het resultaat is een FLV (Flash Video) file van slechte kwaliteit. Uit zichzelf ondersteunt YouTube trouwens niet de mogelijkheid om een kopie van een video te bewaren. Google Video was aanvankelijk stukken beter. De videoplayer in de browser was wel flash gebaseerd, maar het was wel mogelijk om de video als een AVI-file op te slaan. Deze had gewoonlijk wel een deftige resolutie, beeld- en geluidskwaliteit. Jammer genoeg heeft Google ondertussen zijn strategie aangepast: het is enkel mogelijk om video's op te slaan voor iPods en PSP's. M.a.w. veel kleiner formaat. Bovendien zijn het geen AVI's meer, maar MPeg4. Onder Linux geeft dat een probleem: geen geluid (of mankeer ik hier een of andere codec?).

Bij toeval vond ik vorig jaar de weg naar Stage6.com, een site die video's in DivX formaat aanbood. Stage6 was trouwens een initiatief van de makers van DivX. Je kon de video's bekijken in een Flash player, maar tegelijk kon je de video's downloaden in DivX formaat. De resolutie en de beeld- en geluidskwaliteit waren schit-ter-end! Jammer genoeg werd Stage6 ergens begin dit jaar gesloten, omdat de storage kosten te hoog werden. Als alternatief verwezen ze zelf naar een andere site (de naam ontgaat me, staat niet meer op hun homepage vermeld), maar ook hier hetzelfde liedje: slechte kwaliteit en geen mogelijkheid om een kopie op te slaan. NewStage6 (www.newstage6.com) kondigde zichzelf wel als alternatief aan ... Maar met een aankondiging alleen ben je niks.

Tot ik op een bepaald moment bij Vuze terecht kwam (www.vuze.com), formerly known as Azureus. De site op ziet zich er heel "slick" uit, doet qua look & feel denken aan Stage6.com en geeft toegang tot een bibliotheek van zowel video als audio. Nadeel in vergelijking tot andere video-sites zoals YouTube (en ook Stage6): het aanbod is niet zo uitgebreid. Het grote verschil met andere videosites is echter dat je er geen video's kan bekijken (tenzij een low resolution en low quality preview) noch downloaden. Daarvoor heb je de Vuze client software nodig. Dat is een Java applicatie, geschreven met SWT (de windowing toolkit van Eclipse), waardoor een native feel wordt gegarandeerd (in tegenstelling tot Swing dat nog altijd "anders" aanvoelt). Als je deze opstart, komt er een icon (het blauwe kikkertje) in je taskbar te staan. Als je in de browser op een file klikt om te downloaden, wordt er een trigger gegeven naar de Vuze client. Deze client is gebouwd op de fundamenten van Azureus (vandaar de melding "formerly known as Azureus"), een Java Torrent client. De download van de torrent wordt gestart. De video of audio file staat dan ook werkelijk fysisch op je file systeem en je kan ermee doen wat je wil. Je moet dus geen truukjes uithalen, zoals bij YouTube om een video te bewaren.

Rariteit van Vuze is dat video's beschikbaar worden gesteld in een "obscuur" video formaat met extensie .mkv : Matroska Video (www.matroska.org). Dit is eigenlijk een container formaat: daarin kan dus een ander formaat vervat zitten. De analogie met de Matroushka poppetjes (zoals het logo van Matroska) is daarmee duidelijk. In tegenstelling tot andere container formaten zoals AVI en MP4 is Matroska open source, dus "free as in speech" en "free as in beer". Dit formaat wordt - uiteraard - ondersteund door een hele boel Linux media players en editors, gaande van Totem, Kaffeine, Mplayer over VLC tot Avidemux.

Extra toemaatje van de Vuze client: het is een Torrent client. Dat betekent dat je hiermee dus niet beperkt bent tot het aanbod van de Vuze site, maar dat de client ook tal van andere - al dan niet legale - Torrent-sites gaat contacteren om een antwoord te geven op jouw vragen.

Wat er uiteindelijk van newstage6.com geworden is? Ik zou het niet weten. En niet meer willen weten...

Update: er zijn ook nog eerlijke winkels

Dat Asus met zijn EEE-PC een trend heeft gezet, is ondertussen meer dan duidelijk: de kleine laptop die Linux naar een breder publiek wil brengen, heeft ondertussen zijn navolging bij de grote PC-fabrikanten. Ondertussen is er de Acer Aspire One, HP heeft de 2133 aangekondigd en ook del zou met zijn e-Book het rijtje aanvullen (om nog te zwijgen over de MSI Netbook, Everex Cloudbook en weet ik veel welk merk nog allemaal). De meeste, zoniet alle opgenoemde modellen worden uitgebracht met de keuze tussen Linux en Windows. De Linux-versie is uiteraard goedkoper dan de windows-versie, wegens geen licensiekosten.

Tot zover het goede nieuws. Het slechte nieuws? Ligt het aan de fabrikanten of aan de verkopers, ik weet het niet, maar de Linux-versie wordt gewoonlijk met minderwaardige hardware verkocht. Akkoord, Linux kan werken met minder geheugen en minder opslagcapaciteit dan Windows. Maar wil dat dan zeggen dat je de Linux-PC's ook moet verkopen met minderwaardige hardware? Me dunkt niet! Een concreet voorbeeld... Dit weekend was het opendeur bij de computerwinkel 2 straten van bij ons. In hun folder stond de Acer Aspire One aangekondigd (kijk online: http://www.aksioma.be/folder.php). De Linux-versie kost 299 EUR. De Windows-versie 399 EUR. De licensie voor Windows XP kost - dacht ik - 40 of 50 EUR. Dit prijsverschil is dus meer dan enkel de Window-licensie. En ja hoor. Wat stond er in de folder?

• Linux-versie: 512 Meg RAM, 8 Gig SSD.
• Windows-versie: 1 Gig RAM, 120 Gig harddisk

Waarom wordt die windowsversie verkocht met een harddisk en de Linux-versie niet? Dat je een prijsverschil hanteert, da's logisch. Maar als je geen appelen met citroenen wil vergelijken, dan geef je gelijkaardige en gelijkwaardige hardware. Elke computerdebiel die wat cijferkes kan interpreteren, weet dat 1 Gig RAM het dubbele is dan 512 Meg en dat een harde schijf van 120 Gig het 15-voud is van 8 Gig.

Ook al zal die Linux-versie met zijn minder geheugen en zijn beperktere opslag even goed, of zelfs beter werken dan die Windows-versie, dan nog vind ik het geen eerlijke praktijk. Zo geef je de Linux-versie al per definitie minder kans. En daarmee is Acer niet de enige. Wat ik tot nu toe van specs heb gelezen over de HP 2133 is even slecht: ook hier heeft de Linux-versie enkel flash storage, terwijl de windows-versie een een harde schijf heeft. Ja, dat flash geheugen is duurder per megabyte in vergelijking met de harddisk en ja, die SSD gaat langer mee en verbruikt minder stroom dan een harde schijf wegens geen bewegende delen. Maar het blijft een oneerlijke situatie. Geen enkele "normale" laptop wordt nog verkocht met minder dat 1 Gig RAM. Dan moet je dat met een Linux netbook ook niet meer doen, vind ik.

ASUS blijft wat mij betreft veel eerlijker: de windows-versie van hun EEE-PC's kost meer en heeft bovendien minder storage, net door de licensiekost. Maar door die politiek toe te passen, geef je de Linux-versie ten minste een kans op de markt. En net daarom is het 'm toch te doen, niet? 't Is niet voor niks dat Mickeysoft zijn XP-home licensies heeft verlengd. Anders hadden zij dit segment helemaal verloren aan Linux.

Bij nader inzien gaat dit onderscheid in hardware enkel over de minimum configuratie. In een andere winkel worden de 2 verschillende OS'en op naar hardware identieke laptops verkocht: beide 1 Gig RAM, beide 120 Gig schijf. Het prijskaartje? 349 EUR voor de Linux-versie (zie ook: http://www.tones.be/shop_product.php?idx=105697); 399 EUR voor de Windows-versie (zie ook: http://www.tones.be/shop_product.php?idx=105720). Er zijn dus ook nog eerlijke winkels.

Aanvankelijk had ik het idee - en de titel van deze blog is hiernaar een sterke verwijzing - om mij voornamelijk te concentreren op berichten met betrekking tot informatica-gerelateerde onderwerpen, met dan voornamelijk Java en Linux als onderwerpen. Dat er hier en daar ook wat muziek kon bijkomen, dat was ook wel voorzien.

Maar de laatste weken heb ik meer berichten over muziek gepost dan wat anders (met uitzondering van de post over Google Chrome). Maar de link tussen die berichten en de titel van de blog is dan heeeel ver te zoeken (zoniet onbestaande)... Dus vroeg ik mij af of ik niet beter een aparte blog zou beginnen specifiek gericht op muziek... Een mogelijke titel heb ik al: Hemelse Klanken of Hels Kabaal. Aan jullie te oordelen of dat een goed idee is of niet en eventuele suggesties voor een naam... Graag jullie reacties!

Nadeel van een nieuwe blog: dan ben ik wel mijn "kijkcijfers" kwijt. Of is er een manier om die mee te nemen???

Terwijl Death Magnetic gisteren op het internet gelekt werd (zie ook de blog van Kurt: http://kurtlamberigts1.skynetblogs.be/post/6216489/death-...), heeft Metallica gisteren een reeks van 6 nummers online gezet. Deze zijn te beluisteren via volgende URL: http://www.missionmetallica.com/death-magnetic-exclusive-...

 De pagina bevat een flash player waarin 6 nummers te beluisteren zijn. De eerste 3 nummers kenden we al, die waren elk afzonderlijk al gepubliceerd. In tegenstelling met the vorige posts, is de audiokwaliteit van nummers - zeker in vergelijking met Cyanide en My Paocalypse - meer dan behoorlijk. Naast de 3 reeds gepubliceerde nummers staan ook volgende nummers op de pagina:

• All nightmare long
• Broken, beat & scarred
• The Judas Kiss

Het eerste nummer is snoeihard! De ritmegitaar partij is er eentje om krampen in je polsen te krijgen, als je die wil "air guitar'en" (ook weer zeer "Slayerish"). En op het moment dat je denkt: "Nu is het nummer ongeveer gedaan", dan ben je net over de helft. Dit nummer gaat door als een sneltrein, 8 minuten aan een stuk. Een must hear!

Broken, beat & scarred vond ik eerlijk gezegd eerder "plattekes". Het is een Metallica-nummer - Punt. Maar het is geen uitschieter, geen "oorworm" zoals "The day that never comes" dat wel is.

The Judas Kiss: wie van bij het begin Mission Metallica een beetje volgt, zal de openingsriff direct herkennen. De teaser die in het begin online stond, was de openingsriff van dit nummer. Die is op zich al heel catchy. In tegenstelling tot Broken... is dit wel een nummer dat blijft hangen.

Wat het lekken van de CD betreft: het is altijd jammer dat zoiets gebeurt. Mij zal je niet zien zoeken naar de Torrent-site waar je de CD kan downloaden. Mijn exemplaar van de CD is al lang besteld. Maar dat ze nu ineens 6 nummers online zetten - heeft het iets te maken met het lekken van de CD? - is altijd leuk voor de échte fans die wel kunnen wachten tot 12 september!