12 september 2008

Heel Death Magnetic online

1 dag voor de officiële releasedatum stonden all nummers van Death Magnetic online op zowel www.metallica.com als www.missionmetallica.com. Ook volgens www.metallica.com waren de "four horsemen of the apocalypse" in Denemarken, in Lars' favoriete platenzaak, voor een signeersessie. De foto's daarvan staan ondertussen ook online, op www.metallica.com.

De nummers van de CD dan... Ondertussen waren er al 6 nummers publiek gesteld de voorbije week. Die kon ik dus al overslagen. De bespreking daarvan kan je altijd hier vinden: http://arrayindexoutofboundsexception.skynetblogs.be/post.... Uit curieusiteit heb ik eerst het nummer Unforgiven III beluisterd. Unforgiven dateert al van de black album, Unforgiven II uit Re-Load. Het knappe aan Unforgiven II is dat het refrein iets herkenbaars heeft van Unforgiven. De verwachting was dus dat dit met Unforgiven III ook zou zijn... Helaas, niks daarvan. Het nummer begint met een klassiek arrangement: piano, strijkers, blazers. Maar dat blijft natuurlijk niet duren... De gitaren worden als snel met full distortion gespeeld. Wat ook opvalt bij dit nummer: hier heeft James precies moeite met de toonhoogte. Ik denk niet dat ze dit nummer veel live zullen spelen... te  moeilijk. Het is wel een leuk nummer, maar ik ben - voorlopig nog, want ik heb het nummer nog maar 1 keer beluisterd en ik heb de tekst nog niet gelezen - de link met de Unforgiven-voorgangers kwijt...

That was just your life, de openingstrack. Als je de voorbije 2 à 3 maanden op een andere planeet had gezeten en dus nog niks - geen riff, geen teaser-track - van Death Magnetic had gehoord, de CD vandaag in de winkel koopt en 'm in je CD-speler steekt, dan zal je direct verkocht zijn! Dit is een waardig openingsnummer. Als je dit nummer als eerste hoort, dan zal je het direct beamen: "They're back in full force!". Hadden ze misschien beter als eerste single uitgebracht in plaats van The Day That Never Comes... Maar ja, de bedoeling van een single is om een zo ruim mogelijk publiek te bereiken, zeker. En Day... - toch zeker het eerste stuk - is zeer radio-friendly. Het was zelfs 2 weken geleden op Donna, believe it or not!

The end of the line is een deja-vu nummer: de riffs klinken zeer herkenbaar. Waarschijnlijk heeft dat te maken met het feit dat ik al enkele maanden dagelijks Mission Metallica bezoek en een aantal riffs dus al meermaals gehoord heb...

En met Suicide & Redemption is de instrumental weer aanwezig. Een nummer van bijna 10 minuten, nokvol riffs, tempoveranderingen, solo's... Het is goed te horen dat er ook weer zoiets bij is. Elke Metallica-liefhebber kent ondertussen de instrumentals uit de verschillende platen: Anesthesia Pulling Teeth (uit Kill 'm All), The Call Of Kthulu (uit Ride the lightning), Orion (uit Master of puppets) en To Live is To Die (uit And justice for all), meteen hun laatste instrumental. Hier wordt de draad weer opgepakt. Dat instrumentals echt wel hun plaats verdienen op een metal-plaat, wordt al jaren bewezen door groepen als Arch Enemy, die op elke plaat (toch zeker sinds Angela Gossow frontvrouw is) een instrumental hebben staan. En in het geval van Suicide & Redemption kan ik dat alleen maar bevestigen!

 

Wellicht is dit het laatste muziek-gerelateerde berichtje op deze blog geweest. Ik heb van Leen een interessant voorstel gekregen om co-auteur te worden op haar Life is Music blog (http://epic.skynetblogs.be), als reactie op mijn vraag voor een aparte muziekblog. Van zodra dat concreet wordt, lees je dat wel hier, én daar.

10:41 Gepost door There's more to life than what you see through windows in Muziek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: metallica, death magnetic |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.