ArrayIndexOutOfBoundsException

Na de semi’s was er weer een langere pauze met tijd voor workshops. Op het podium werden een aantal stoelen gezet. Bleek dat Rifi Kythouka zijn school kwam voorstellen… al zittend! Daar waar wij – met uitzondering van de kinderen – van de eerste tot de laatste groep (tenzij doktersbriefje) staande speelden, gingen Rifi en zijn leerlingen op stoelen zitten! Dat was al een eerste teleurstelling. Verder was het ook duidelijk dat Rifi zijn school kwam voorstellen, met de nadruk op Rifi. Want de leerlingen hadden precies een ondergeschikte rol in het verhaal. Ik ben er niet blijven naar kijken, omdat het mij niet echt interesseerde, maar ik kan wel het volgende vaststellen: op ons festival staan de leerlingen in de kijker.

Daarna – of was het net omgekeerd? – was er een workshop dans met Alioune Ba uit Senegal met de typische sabar percussie. Naast de – voornamelijk – traditionele Guinnee-ritmes die in onze school worden aangeleerd kwamen er tijdens deze pauze dus ook enkele andere streken aan bod (Rifi uit Congo Brazaville, Alioune uit Senegal). En daarbij zou het niet blijven… Maar dat komt later aan bod.