18 november 2009

Devoxx 2009 - Day 3: my choices for today

This morning starts with the obligatory key note. At the moment of writing Stephan Janssen is talking about his Parleys 3.0. Afterwards the "real" keynotes start, with Steven Harris of Oracle about Java, the platform of the future, Roberto Chinnici & Ludovic Champenois about Java EE6 and Glassfish 3.0 (knowing Roberto Chinnici, this might get a bit boooo-ring...). And finally there is an Adobe guy talking about integrating designers into your development. Must be about Photoshop and Flex and stuff...

And then, after the short break, the real interesting stuff starts! Unfortunately the first talk is dilemma... Because at the same time there is a talk about Java SE 7 (which is an must-see at a Java conference) AND Scott Ambler is doing a talk about agile mythbusters. Since I'm sort of a fan of Scott Ambler - he's really an interesting speaker - I will choose for Scott's talk; i can still review the Java SE 7 talk on Parleys, somewhere during 2010 :-). Or ask my colleagues, or read in the internet.

After the lnch break, there is no other talk more interesting than the one of James Gosling. Are there still people out there who don't know James Gosling? These guys must be mainframe developers then, or work in a flower shop or somlething... James is to Java what God is to Mankind. Or, if you're a non-believer, James is to Java what Gütenberg is to printing.

After James' talk, I will attend a talk on Traditional Programming Models, Stones; Knives and Bearskins in the Google Age. This will be very interesting for me, knowing that the majority of developers of the company I work for are mainframe developers... Yes, the stone age still exists (in some places in the world).

After the short break, I'm still in doubt about what talk to attend: either the talk about Comet or the talk about Keeping your eyes open, even if the cload is not. On the one hand, who still needs Comet if there is Kaazing (web sockets implementation in the pre-html5 age)? But on the other hand the cloud talk is a partner talk of IBM. Big Blue has become more green these days, adding a globe to their logo and the 3 letters in 3 different colors (IBM). But partnet slots are merely publicity talks. So I guess it will be Comet...

And the will be my last talk of the day, because  have to leave earlier today (family matters). So probably no free beer & fries for me :-(

10:10 Gepost door There's more to life than what you see through windows in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

28 september 2009

Quote of the day

Een collega die een nieuwe GSM kocht, kreeg het volgende te horen:


Er zit een geheugenkaartje van 1 gigabyte bij, maar je kan best upgraden naar eentje van 2 gigabyte, want anders gaat je telefoon te traag werken.



19:15 Gepost door There's more to life than what you see through windows in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: gsm, geheugen, quote of the day |  Facebook |

17 maart 2009

Quote van de dag

Ik weet niet hoe ik er ben opgekomen, maar ineens was 'm er en ik vond 'm zo leuk dat ik 'm niet voor mezelf wil houden:

If public hair is meant for covering private parts, then what is private hair?

Denk daarover maar eens na...

20:58 Gepost door There's more to life than what you see through windows in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: quote of the day |  Facebook |

20 januari 2009

En nu bloggen zoals het wel hoort...

Toegegeven: gisteren heb ik er even een karikatuur van gemaakt. Een blogpost met 1 zinnetje in de body en heel de tekst in de tags. Het is er een beetje over. Maar het is enkel door overdrijvingen dat je iets "ongewoons"  in de verf zet. Want zeg nu zelf: ik had in de body van het bericht enkel staan "Zet heel je blog post in de tags", en verder niks, maar als je heel de inhoud van je post helemaal herhaalt in de tags, dan gaat alle nut van de tags compleet verloren.

Tags dienen om een blogpost te markeren volgens onderwerp of meer specifiek met een kerngedachte.  Op die manier kan je een "tag cloud" creëren: een visueel overzicht van de meest voorkomende kernwoorden waarover werd geblogt. Je groepeert dus niet alleen onderwerp (wat je sowieso doet, met een lijst van vaste gedefinieerde onderwerpen) maar je kan een extra specificatie geven bij dat onderwerp. Zo heb ik bijvoorbeeld in de categorie Linux verschillende posts die de tag "home recording" dragen.

Tags zijn dus losse woorden of korte uitdrukkingen (samengestelde termen), geen volzinnen, zoals ik in de vorige post heb gedemonstreerd. En zoals er op "die ene blog" te zien is (nee, ik ga geen namen noemen). Misschien moet ik deze dame een link naar deze post sturen. Of voorstellen dat de Skynet-jongens deze post opnemen op de "allesoverde" blog...

13:04 Gepost door There's more to life than what you see through windows in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tags, bloggen |  Facebook |

27 juni 2008

Clippy's revenge

Stel je voor: je wordt meer dan 10 jaar geleden met veel poeha in huis gehaald bij wellicht de grootste softwaregigant ter wereld, om een prominente adviserende rol te spelen. Je doet je taak - naar je eigen aanvoelen - meer dan behoorlijk. Je wordt ook niet voor niets op de grootste projecten gezet om jouw kennis te verspreiden. En je advies is niet zomaar te negeren: je laat duidelijk merken dat jij het bent, niet de klant, die er alles van kent.

De manier waarop je echter - vaak ongevraagd - je mening geeft, wordt niet altijd door alle klanten geapprecieerd. Vooral het feit dat je niet zomaar te negeren of opzij te zetten bent, stoort ze nog het meest. Je werkgever heeft hier aanvankelijk geen oren naar en blijft geloven in je rol.

Omdat de klachten van de klanten echter zeer hardnekkig zijn en je werkgever geen gezichtsverlies en nog minder klantenverlies wil leiden, beginnen ze maatregelen te nemen om je beetje bij beetje de mond te snoeren. Het begint na 2 jaar: je advies is niet meer bindend en klanten kunnen je zelfs de mond snoeren. Nog steeds is dat niet voldoende volgens de klanten en weer 3 jaar later moeten klanten je advies al echt wensen, wil je nog ergens mogen verschijnen.

En vorig jaar was het helemaal met je gedaan: wie slechts vrijblijvend advies kan verstrekken, wordt minder gevraagd en heeft dus minder waarde volgens je werkgever. Gevolg: je wordt ontslagen.

Over wie heb ik het eigenlijk? Over Clippy. Hij verscheen voor het eerst in Office 97, waar hij aanvankelijk misschien grappig en soms nuttig werd bevonden, maar op den duur meer en meer irritant. In Office 2000 kon je Clippy al gemakkelijker uitschakelen. In Office 2003 werd hij optioneel en in Office 2007 werd hij helemaal geschrapt.

Stel je eens in de plaats van Clippy. Hoe zou jij reageren indien je eerst een zeer voorname rol krijgt toebedeeld door je werkgever, die langzaam maar zeker wordt afgebouwd? Als je weet dat je de taak niet aankan en niet naar verwachting functioneert, dan is het begrijpelijk dat je  op den duur uit je taak wordt ontzet. Maar niet zo voor Clippy. Uiteindelijk deed hij enkel wat zijn werkgever hem had opgedragen... Dus kan je wel begrijpen dat Clippy wraak neemt op zijn vroegere werkgever, zeker?

Clippy's revenge: the windows basher.

clippys revenge

19:35 Gepost door There's more to life than what you see through windows in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: microsoft, clippy s revenge, cartoon, clippy, office |  Facebook |

21 april 2008

Wat is er aan de hand met AdValvas?

Ad Valvas... 10 jaar geleden was dit een schitterend medium. Het was een fraai nieuwsportaal. Planet Internet had om redenen van kosten het hunne al moeten opdoeken (en na de overname door Scarlet bleef er al helemaal niks meer over). Het was een van de eersten met een zoekertjes-onderdeel. Volledig gratis! Ik heb daarvan vroeger nog geregeld gebruik gemaakt... tot er Kapaza was natuurlijk. En 2dehands.

Hun AdValvas Mail for life. Dat was nog eens een ontdekking! Je hebt een account bij weet-ik-veel welke provider. En je maakt een mail for life adres aan bij AdValvas dat alle mails doorstuurt naar je fysische mailbox. Je kon dus zonder problemen van provider veranderen of je provider kon worden overgenomen door een andere (want dat gebeurde wel eens vaker in die tijd: Tornado werd overgenomen door Ping, Ping door Planet Internet, Planet Internet door Scarlet) en het enige wat je moest doen, was de doorverwijzing aanpassen. In de beginperiode was het zelfs zo, dat je een SMS kreeg telkens je een mail had ontvangen (met de afzender en de titel van het bericht). Dat was super handig. Op een gegeven moment werd deze dienst blijkbaar echter te kostelijk (wegens te populair), werd dit eerst gereduceerd tot het aantal berichten je op een dag had gekregen om later over te gaan tot een betaalde service. Ik weet niet of het nu nog bestaat, maar ik ben er in ieder geval van afgestapt toen er kosten tegenover stonden. Maar die mailbox is gebleven.

Tot nu, althans... De laatste tijd werd mail for life verschikkelijk onbetrouwbaar. Aanvankelijk 1 keer per maand maar ondertussen opgelopen tot 1 keer per week, ligt de mail for life dienstverlening van AdValvas gedurende minstens 2 dagen uit. Dat betekent dat mails die op donderdag en vrijdag worden, pas op zaterdag of zondag toekomen in mijn mailbox - als ze al kunnen worden verstuurd! Vaak krijgt de afzender zijn mail onafgeleverd terug in zijn mailbox. Je zou maar eens een dringende mail verwachten...

Ik heb ondertussen dankbaar gebruik gemaakt van deze provider om een eigen .net domain te laten creëren en heb al mijn contacten gevraagd hun adresboek aan te passen (en dus niet langer het advalvas adres te gebruiken). Maar daarmee zijn de problemen met AdValvas niet opgelost. Want er zijn nog steeds mail (o.a. voor mijn vrouw) die naar het AdValvas adres worden gestuurd. En daarbij merk ik ook nu nog dat de problemen blijven aanhouden, ondanks herhaalde meldingen door mij. Wat mij echter het meeste stoort in deze historie, is dat ik op alle mails die ik naar AdValvas heb gestuurd NOOIT een antwoord heb gekregen. Misschien had ik rechtstreeks een mail moeten sturen naar Roland Duchatelet?

11:26 Gepost door There's more to life than what you see through windows in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

18 februari 2008

iPod: iHate'm

Laatst las ik dat er in België al om en bij de 20.000 iPhone toestellen in omloop waren, terwijl het ding nog helemaal niet te verkrijgen is. Er is nog steeds geen overeenkomst met een operator voor het mobiel verdelen van iTunes. De trotse houders van een iPhone hebben die blijkbaar allemaal laten hacken. Jammer dat ze op die manier dan wel kunnen fluiten naar hun garantie... Ik heb trouwens geruchten gehoord dat België voor Apple helemaal geen prioriteit is voor het lanceren van de iPhone. Dus een full featured gebruik van de iPhone (dus met mobiele download van iTunes) zou er in België mogelijk nooit van komen.

is it a bird? Is it a plane?

Raar toch... Onder wat moet je dat ding eigenlijk catalogeren? Een telefoon? Een MP3-speler? Akkoord, de grens is vrij dun: SonyEricsson heeft ook GSM's met MP3-functionaliteit. En ondertussen heeft ook Nokia een muziekmakende GSM op de markt. Maar het blijft wel in de eerste plaats een telefoon. Maar dit lijkt me eerder het omgekeerde: een MP3 (of beter AAC) speler, waarmee je toevallig ook kan bellen.

Het is niet dat ik tegen technologische vooruitgang ben, in tegendeel, want er zitten zeker wat technologische hoogstandjes in. Maar er zijn bepaalde dingen die mij erg storen aan een iPod (in welke vorm dan ook, shuffle tot phone). Wat mij b.v. erg stoort, is dat veel mensen een iPod bijna als synoniem beschouwen voor een MP3-speler. Alsof er geen alternatieven bestaan (waar hebben we dat nog gehoord? Windows, anyone?).

Gesloten, proprietary

DRMIk heb altijd al de kriebels gekregen van iPod-achtige dingen. Ze zien er misschien leuk uit, maar het is 1 groot proprietary, gesloten gedoe. Je kan er enkel iets opzetten via hun eigen iTunes software. Je fraaie MP3-collectie die je via Limewire of All Of MP3 bij mekaar hebt gescharreld, wordt geconverteerd naar AAC-formaat vooraleer het op je iPod kan.

Voor mij moet een MP3-speler een muziekspeler met één of ander opslagmedium zijn. Dat kan een interne harde schijf zijn, ingebouwd flashgeheugen of een SD-kaartje. Je hangt het via een USB-kabeltje aan je PC en je kan het benaderen als een externe harde schijf, waarop je vrijelijk je eigen files kan droppen en dezelfde files er op een ander moment weer kan afkopiëren. Niks meer, niks minder. Van zodra je echter begint met proprietary software en conversie naar een proprietary formaat, is het fout.

Voor complete newbies is een iPod b.v. ook een slechte zaak, want je kan het ding niet zomaar aan een USB-poort hangen en een en ander naartoe slepen.

DRM

antidrmNog zoiets waarvan ik spontaan een verhoogde darmactiviteit krijg, is het zogenaamde Digital Rights Management. Dat zijn de zogenaamde maatregelen om de rechten van de auteurs te beschermen: kopieerbeveiliging zeg maar. Al wat je via iTunes aankoopt, kan je wel op je iPod zetten, maar daarna moet je het op CD branden om er weer aan te kunnen. De kwaliteit gaat er dan niet op vooruit. En het aantal keren dat je het op PC kan branden is ook beperkt, om nog te zwijgen over de controle op de computers waarop de tune mag worden geplaatst. Al wat je via iTunes aankoopt, kan je wel op je iPod zetten, maar daarna moet je het op CD branden om er weer aan te kunnen. De kwaliteit gaat er dan niet op vooruit. En het aantal keren dat je het op PC kan branden is ook beperkt, om nog te zwijgen over de controle op de computers waarop de tune mag worden geplaatst.

Het feit dat EMI zijn muziek via Amazon te koop aan biedt zonder enige vorm van DRM mag een duidelijk signaal zijn dat DRM eigenlijk gefaald is. Ik denk dat trouwens geen enkele artist werkelijk stond te wachten op of te schreeuwen om DRM zoals het nu werd geïmplementeerd. Zij wilden vooral dat hun muziek verkocht en beluisterd werd op een legale manier en dat de Kazaa's, Limewire's, eMules, BearShare's en dergelijke werden aangepakt. Maar de industrie, die niet voorbereid was op een nieuwe manier van muziekdistributie, richtte zich tot "foute vrienden" om hun dalende inkomsten toch nog een beetje te redden en kocht zich een vals gevoel van veiligheid. Die dingen komen nu dus als een boemerang terug in hun richting.

En wat gebruik ik zelf dan?

apacerAlleszins geen iPod. Mocht iemand het in zijn hoofd halen om mij zo eentje kado te doen, die mocht onmiddellijk terug om 'm te gaan omruilen. Nee, in de trein of op de bus luister ik trouwens voornamelijk radio. Maar af en toe heb ik ook nood aan "iets sterkers". Dan heb ik een SD-kaartje met (legaal!) gedownloade (gratis!) MP3-files van RoadRunner Records: allemaal metal. Dat is een kaartje van 2 Gig en het is nog verre van vol! Dat kaartje gaat in mijn Apacer spelertje. Dat is een eenvoudige MP3/WMA-speler met de looks van een iPod (leek me een leuke gimmick).

Is dat kaartje vol, dan neem je gewoon een nieuw kaartje: memory is cheap. Ik heb trouwens een apart kaartje voor alles wat ik tijdens de djembelessen heb opgenomen. Zo kan ik bepaalde ritmepartijen nog eens herbeluisteren.

Oh ja, en om mobiel te telefoneren, gebruik ik... gewoon een GSM.

MP3

Ik had het hier nu over MP3-spelers. Maar over MP3 zelf kan ik ook nog een boompje opzetten. Ik ga het nu kort houden: jammer dat mijn Apacer'tje geen Ogg-files kan afspelen...

14:28 Gepost door There's more to life than what you see through windows in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ipod, drm, mp3 |  Facebook |